مطالعه‌ای پیش‌بالینی نشان می‌دهد ترکیب NO-Cbl مبتنی بر ویتامین B12 می‌تواند از سد خونی-مغزی عبور کرده و اثربخشی درمان گلیوبلاستوما را افزایش دهد.

تأیید نخستین درمان سلولی CAR-T برای یک تومور توپر، رویدادی است که می‌تواند در تاریخ درمان سرطان جایگاهی مشابه ورود ایمونوتراپی یا درمان‌های هدفمند داشته باشد.

مطالعه MATTERHORN نشان داد افزودن دوروالومب به رژیم FLOT در درمان قبل و بعد از جراحی سرطان معده، بقای بیماران را بهبود داده و خطر پیشرفت بیماری را کاهش می‌دهد.

مطالعه CHRYSALIS-2 نشان می‌دهد ترکیب آمیوانتاماب و لازرتینیب در بیماران مقاوم به درمان EGFR-mutant سرطان ریه پاسخ عینی ۳۵ درصدی ایجاد می‌کند.

محققان دانشگاه کلگری کشف کردند حذف یک ژن می‌تواند سرطان روده بزرگ را برای سیستم ایمنی قابل مشاهده کرده و پاسخ به ایمونوتراپی را افزایش دهد.

نتایج مطالعه فاز سوم VIKTORIA-1 در ASCO 2026 نشان داد گداتوزیبیب در سرطان پستان HR مثبت و HER2 منفی دارای جهش PIK3CA، بقای بدون پیشرفت بیماری را تقریباً دو برابر کرده و خطر پیشرفت بیماری یا مرگ را حدود ۵۰ درصد کاهش می‌دهد.

همکاری بین‌المللی در تحقیقات سرطان، پزشکی دقیق و تشخیص زودهنگام می‌تواند به کاهش بار جهانی سرطان و بهبود دسترسی بیماران به درمان‌های نوین کمک کند.

مطالعه‌ای بر روی بیش از ۲۸ هزار بیمار نشان داد رعایت توصیه‌های سبک زندگی سالم با کاهش خطر مرگ پس از تشخیص سرطان ارتباط دارد.

فناوری CAR-T در حال ورود به عرصه بیماری‌های خودایمنی و تومورهای جامد است. نتایج مطالعاتی مانند CARLYSLE نشان می‌دهد بازتنظیم سیستم ایمنی می‌تواند افق تازه‌ای در درمان لوپوس، اسکلرودرمی و سرطان ایجاد کند.

استئونکروز فک مرتبط با دارو (MRONJ) یکی از مهم‌ترین عوارض نادر اما بالقوه جدی داروهای ضدجذب استخوان مانند بیس‌فسفونات‌ها و دنوسوماب است.