- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
تاثیر مثبت داروی سرطان بر بیماری نقرس

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز؛ در حال حاضر تحقیقات زیادی روی توسعه مهارکنندههای Polo-like kinase۱ (PLK ۱) برای درمان سرطان با چندین دارو که در حال حاضر در آزمایشهای بالینی و حداقل یکی در مرحله آخر آزمایش فاز ۳ است، وجود دارد.
اما دانشمندان دانشگاه «کمبریج» فکر کردند که روش متفاوتی را با استفاده از یک مهارکننده PLK ۱ برای مهار یک عامل بد در بیماریهای التهابی امتحان کنند و همانطور که انتظار میرفت، کارساز بود.
ژوهشگران در این مطالعه، مولکول NLRP ۳ را مورد بررسی قرار دادند که نقشی اساسی در به صدا درآوردن زنگ هشدار سیستم ایمنی ذاتی ما در پاسخ به عوامل خارجی خطرناک درک شده ایفا میکند و باعث تحریک التهاب برای حمله به مزاحمان میکروسکوپی میشود.
در حالی که این التهاب با طیف وسیعی از محرکها فعال میشود، میتواند بیش از حد تحریک شود که ریشه بسیاری از بیماریهای التهابی جدی از جمله نقرس و نارسایی قلبی است.
در نقرس، تجمع بلورهای اورات در مفاصل باعث التهاب دردناک میشود و در حمله قلبی، تجمع سلولهای مرده در عضله باعث واکنش ایمنی ذاتی تهاجمی میشود که میتواند اندام آسیب دیده را بدتر کند.
مولکول PLK ۱ در طیف وسیعی از فرآیندهای مهم سلولی درگیر است، اما شاید بیشتر به عنوان تنظیم کننده تقسیم سلولی (میتوز) شناخته شود. اختلال عملکرد PLK ۱ در این فرآیند، هم رشد سرطان را افزایش میدهد و هم آن را به شدت تسریع میکند.
اما یکی دیگر از عملکردهای آن ایفای نقش در تنظیم التهاب NLRP ۳ است. چیزی که پژوهشگران کمبریج بیشتر به آن علاقهمند بودند. PLK ۱ همچنین به سازماندهی اسکلت سلولی میکروتوبولها در سلولهای ما کمک میکند که دانشمندان میگویند مانند ریل قطار برای انتقال مواد داخل سلولها عمل میکنند.
پژوهشگران در مطالعهای بر روی موشها دریافتند که یک مهارکننده PLK۱ میتواند انسدادهای جادهای را در امتداد آن مسیر سلولی ایجاد کند تا واکنش التهابی را کاهش دهد و فعالیت NLRP ۳ را در سلولهای تقسیم نشونده تنظیم و آرام کند.
دکتر ژوان لی نویسنده ارشد از گروه پزشکی دانشگاه کمبریج این مطالعه گفت: اگر بتوانیم در حالی که میکروتوبولها سعی میکنند خود را سازماندهی کنند، مانع از آن شویم، در واقع میتوانیم پاسخ التهابی را کاهش دهیم و از ایجاد آسیب جانبی به بدن جلوگیری کنیم. ما معتقدیم که این میتواند در پیشگیری از تعدادی از بیماریهای رایج که میتوانند باعث درد و ناتوانی و در برخی موارد منجر به عوارض تهدیدکننده زندگی شوند، مهم باشد.
اکنون پژوهشگران در حال برنامهریزی برای آزمایش مهارکننده PLK ۱ بر روی بیماریهای التهابی در آزمایشات بالینی هستند.
دکتر لی میگوید: اگر متوجه شویم که این دارو برای این بیماریها مؤثر است، میتوانیم به طور بالقوه شاهد درمانهای جدیدی برای نقرس و بیماریهای التهابی قلب و همچنین تعدادی از بیماریهای التهابی دیگر در آینده نه چندان دور باشیم.
وی افزود: آزمایشهای این داروها قبلاً مراحل ایمنی سنجی را برای سرطان گذراندهاند؛ بنابراین ما خوشبین هستیم که میتوانیم تأخیر در رسیدن به نقاط عطف بالینی و نظارتی را به حداقل برسانیم.
این پژوهش در مجله Clinical Investigation منتشر شده است.
منبع: ایسنا
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟