- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
خانواده مردان نابارور با خطر بیشتر سرطان مواجه اند

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، به نقل از مدیسن نت، گروهی به سرپرستی دکتر «جومی رامزی»، استادیار دانشگاه یوتا، گزارش میدهند که احتمال بروز سرطان در این مردان و خانوادههایشان بیشتر است.
رامزی گفت: «ارتباط دقیق بین خطر سرطان و ناباروری مردان هنوز مشخص نیست، اما با شناسایی خانوادههایی با الگوهای مشابه سرطان، ممکن است بتوانیم عواملی را کشف کنیم که هم در ناباروری و هم در سرطان نقش دارند.»
مطالعات قبلی به ارتباط بین کاهش اسپرم در مردان و خطر ابتلاء به سرطان خانوادگی اشاره کرده اند. اما وسعت این تأثیر مورد مطالعه قرار نگرفته بود.
در این جدیدترین تحقیق، محققان دادههای مربوط به ۸۰۰ مرد را از کلینیکهای باروری جمعآوری کرده و این یافتهها را با نمونههایی از تقریباً ۵۷۰۰ مرد بارور (که حداقل یک فرزند داشتند) مقایسه کردند.
محققان سپس آماری در مورد هرگونه سابقه سرطان در میان گروه کامل مردان و خانوادههایشان بازیابی کردند.
محققان دریافتند اعضای خانواده مردان نابارور، ۱۵۶ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلاء به سرطان استخوان و مفاصل و ۵۶ درصد بیشتر در معرض ابتلاء به سارکوم و سایر تومورهای بافت نرم بودند. خطر ابتلاء به سرطان رحم ۲۷ درصد بیشتر بود. ۶۰ درصد احتمال بیشتر برای لنفوم هوچکین و ۵۴ درصد احتمال بیشتر برای تومورهای تیروئید وجود داشت.
همچنین، ۱۶ درصد احتمال بیشتر ابتلاء به سرطان روده بزرگ و ۱۳۴ درصد بیشتر خطر ابتلاء به سرطان بیضه در آنها وجود داشت.
به گفته تیم تحقیق، در میان این گروه یک مورد عجیب یافت شد: خطر ابتلاء به سرطانهای مری ۶۱ درصد کمتر بود.
رامزی گفت: «مطالعه ما چندین الگوی منحصر به فرد خطر سرطان را در خانوادههای مردان با باروری ضعیف شناسایی کرد. نتایج نشان میدهد که آنها رفتارهای ژنتیکی، محیطی یا سلامتی مشترک دارند. قرار گرفتن در معرض عوامل ژنتیکی و محیطی نیز میتواند در افزایش خطر سرطان نقش داشته باشد.»
محققان بر انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه تاکید دارند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟