- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
راه جدید مبارزه با سرطان

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، به گزارش مدیکال اکسپرس، ایمنی درمانی به سیستم ایمنی اجازه میدهد تا سلولهای سرطانی پنهان را پیدا کرده و به آنها حمله کند و به بیماران سرطانی کمک میکند عمر طولانیتری داشته باشند، با این حال، بسیاری از بیماران از این درمانهای انقلابی سود کمی میبرند یا هیچ سودی نمیبرند.
مهارکنندههای کنترل ایمنی بیشترین استفاده را دارند. آنها با شناسایی و مسدود کردن پروتئینهای مورد استفاده سلولهای سرطانی برای پنهان شدن از سیستم ایمنی، عمل میکنند، با این حال، سلولهای سرطانی که این پروتئینها را ندارند از راههای مختلفی برای پنهان شدن استفاده میکنند.
از آنجایی که بیماران مبتلا به سرطان به مهارکنندههای کنترل ایمنی پاسخ نمیدهند، محققان مشتاقند تا روشهای ایمنی درمانی جدیدی با اهداف متفاوت توسعه دهند.
در تحقیقی، محققان دانشگاه اوزاکای ژاپن دریافتند که آنتیبیوتیکهای تتراسایکلین به سیستم ایمنی کمک میکنند تا سلولهای سرطانی را به روشی متفاوت از روشهای ایمنی درمانی فعلی پیدا کند. این آنتیبیوتیکها سلولهای ایمنی، معروف به لنفوسیتهای تی (T) را تحریک میکنند تا به سلولهای سرطانی حمله کنند و آنها را از بین ببرند.
ماری تون، محقق اصلی این تحقیق میگوید: ما آنتیبیوتیک تتراسایکلین مینوسیکلین را در خون و بافت تومور بیماران مبتلا به سرطان ریه بررسی کردیم و دریافتیم که مینوسیکلین با هدف قرار دادن گالاکتین-۱ که پروتئین سرکوبکننده سیستم ایمنی تولید شده توسط سلولهای سرطانی است، فعالیت ضد توموری لنفوسیتهای T را افزایش میدهد.
این گروه محققان دریافتند که گالاکتین-۱ با جلوگیری از رسیدن لنفوسیتهای T کشنده به تومور، به سلولهای سرطانی کمک میکند تا از سیستم ایمنی پنهان شوند. پس از درمان با تتراسایکلین، گالاکتین-۱ دیگر قادر به پیشگیری از حمله لنفوسیتهای T به تومور نبود. مسدود کردن گالاکتین-۱ ممکن است کلید درمانهای جدید سرطان باشد.
کوتا ایواهوری، محقق مسئول، بیان کرد: این آنتیبیوتیکها مکانیسم عمل متفاوتی نسبت به مهارکنندههای کنترل ایمنی و سایر روشهای ایمنی درمانی مورد استفاده برای درمان سرطان دارند.
ما امیدواریم که این تحقیقات منجر به توسعه داروهای جدیدی شود که مسیرهای ایمنی متفاوتی را هدف قرار میدهند و میتوانند برای افراد مبتلا به سرطان، بهویژه افرادی که از ایمنیدرمانیهای فعلی فایده نمیبرند، سودمند باشند.
آنتیبیوتیکهای تتراسایکلین برای درمان بیماران مبتلا به بیماریهای عفونی سالهاست که در سراسر جهان استفاده میشود. اکنون، این داروهای قدیمی ممکن است راه را برای ایمنی درمانیهای جدید برای بیماران سرطانی که در حال حاضر گزینههای درمانی کمی دارند، نشان دهند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟