- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
یک بمبافکن میکرومقیاس برای مقابله با تومور سرطانی ساخته شد

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، محققان دانشگاه آلاباما با همکاری پژوهشگرانی از موسسه تحقیقاتی سنتپاو وسیبربن، مادهای در مقیاس میکرومتری از جنس پروتئین ساختند که میتواند رهایش نانوذرات را در محل سلولهای سرطانی انجام داده و با این کار تومور را از بین ببرد. این میکروماده روی مدلهای جوندگان مبتلا به سرطان روده بزرگ آزمایش شده و نتایج آن امیدوارکننده بوده است.
این تیم به سرپرستی آنتونیو ویلاورد از انستیتوی بیوتکنولوژی و زیستپزشکی گروه ژنتیک و میکروبیولوژی در دانشگاه آلاباما در بیرمنگام، با کمک خودآرایی، پروتئینها را تبدیل به ساختارهای میکرومقیاس کردند که توانایی حمل پپتیدها را به صورت طولانی مدت دارند.
این فناوری که به صورت پتنتی به ثبت رسیده است، برای تولید گرانولهای زیستی به کار گرفته میشود. این گرانولها، عملکردی شبیه به سیستم غدد درونریز انسان دادند. از نظر آرایش مولکولی، این ساختار از برهمکنش یونی فلز روی (Zn) با یک دامنه غنی از هیستیدین تشکیل شده است. هیستیدین یک اسید آمینه مهم در بدن انسان است.
این میکروماده جدیدی که دانشمندان ایجاد کردهاند از زنجیرههای پلی پپتیدی تشکیل شده است، زنجیرههایی که به عنوان نانوذرات زیستفعال و کاربردی در دسترسی هستند و میتوانند محتویات خود را برای از بین بردن سلولهای سرطانی رهاسازی کنند.
این گروه تحقیقاتی برای بررسی عملکرد این ساختار مولکولی آن را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده و دینامیک ترشح آن را، هم در شرایط آزمایشگاهی و هم در داخل بدن مطالعه کردند. در یک مدل حیوانی مبتلا به سرطان کولورکتال CXCR۴+، این سامانه در تجویز زیرپوستی، تجمع پروتئینی بالایی را در بافت تومور نشان داد.
آنتونیو ویلاوره، استاد گروه ژنتیک و میکروبیولوژی دانشگاه آلاباما میگوید: این نکته حائز اهمیت است که این تجمع نسبت به زمانی که پروتئین در خون تزریق میشود، کارآمدتر است. این فناوری یک روش جدید برای اطمینان از سطح بالای دارو در محل مورد نظر و اثربخشی بالینی بهتر است، بنابراین از تجویز مکرر داخل وریدی جلوگیری میکند و با این کار عوارض جانبی دارو به حداقل میرسد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟