- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
همکاری با یک باکتری برای از بین بردن سرطان لوزالمعده

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، سرطان لوزالمعده آمار مرگ و میر بسیار بالایی دارد و کمترین میزان بقای پنج ساله را در بین سرطانها دارد. یکی از جاهایی که تمرکز زیادی برای توسعه روشهای درمانی روی آن انجام شده، ماتریس اطراف تومورهای لوزالمعده است که به عنوان یک مانع مؤثر در برابر درمان عمل میکند.
این سد مجموعهای از کلاژن، بافت همبند و پروتئینهایی را دارد که فیبروز کبدی را تسهیل میکند. مطالعات اخیر نقش این سد را در خنثی کردن تلاشهای درمانی با سیستم ایمنی درمانی پررنگ کرده است. با تجزیه و تحلیل نمونههای تومور بیماران، این تیم شواهد ژنتیکی داد که نوع خاصی از کلاژن، به نام کلاژن انکوژنیک، در واقع مانعی برای درمانهای مبتنی بر ایمونوتراپی است.
کوانین هو، استادیار دانشکده داروسازی این دانشگاه میگوید: این ماتریکس خارج سلولی واقعاً متراکم بوده، متشکل از سلولهای سرکوبکننده سیستم ایمنی است. کلاژنها و سلولهای دیگر نیز یک مشکل اساسی در درمان سرطان لوزالمعده است.
بیشتر بخوانید
برای حل این مشکل، محققان از نوعی باکتری استفاده کردند که میتواند از سد سخت کلاژن عبور کرده و نانوداروهای ایمونوتراپی را به سلول هدف تحویل دهد.
این تیم سویهای از باکتری Escherichia coli با سابقه استفاده ایمن در انسان و میل بالا به نفوذ به محیط های کم اکسیژن مانند تومورها را انتخاب کرد تا به عنوان نانوحامل دارویی عمل کند. این «قفس پروتئینی» حاوی یک جفت دارو است که یکی از آنها کلاژن را تجزیه میکند و دیگری یک مهارکننده بازرسی ایمنی ضدسرطان است. نتایج آزمایشهای انجام شده روی حیوانات موفقیتآمیز بوده است.
به نقل از ستاد نانو، آنها این سیستم را روی مدلهای موش مبتلا به نوعی سرطان آدنوکارسینومای مجرای لوزالمعده یا PDAC که رایجترین و کشندهترین شکل سرطان لوزالمعده است، آزمایش کردند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟