- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
ذرات “رز صحرایی” انقلابی در درمان سرطان و بیماریهای قلبی

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، پژوهشگران موفق به تولید ذراتی با شکل گلهای کوچک شدند که داروها را به طور مؤثر به نقاط هدف در بدن انتقال میدهند. این ذرات قابلیت ردیابی و کنترل از طریق تصویربرداری پزشکی را دارند و در آزمایشهای اولیه بر روی موشها نتایج موفقیتآمیزی نشان دادهاند. این فناوری میتواند برای درمان سرطان و بیماریهای قلبی-عروقی انقلابی ایجاد کند.
چالشهای انتقال دارو در بدن
یکی از چالشهای مهم در پزشکی، انتقال داروها به صورت دقیق به نقاط هدف در بدن مانند تومورها است، به طوری که این داروها تنها در نقطه هدف فعال شده و عوارض جانبی برای سایر نقاط بدن ایجاد نکنند. برای تحقق این هدف، ذرات حامل دارو باید دارای ویژگیهای خاصی باشند:
۱. توانایی جذب مقدار زیادی از ماده فعال دارویی.
۲. قابلیت هدایت آسان در جریان خون از طریق روشی ساده مانند اولتراسوند.
۳. قابلیت ردیابی مسیر حرکت در بدن از طریق روشهای تصویربرداری غیرتهاجمی.
ذرات گلمانند؛ راهحلی نوین در پزشکی
یک تیم پژوهشی به سرپرستی دانشگاه ETH زوریخ ذراتی با ساختار گلمانند تولید کردهاند که تمامی این ویژگیها را داراست. این ذرات که به اندازه یک تا پنج میکرومتر (کوچکتر از گلبول قرمز) هستند، دارای سطح وسیعی در مقایسه با اندازه خود بوده و میتوانند مقدار زیادی ماده دارویی را جذب کنند. همچنین، این ذرات به دلیل شکل خاص خود، قابلیت ردیابی آسان از طریق امواج صوتی یا تصویربرداری نوری را دارند.
در آزمایشها، این ذرات توانستند داروی ضدسرطان را در محیط آزمایشگاهی و بدن موشها حمل و به طور دقیق در محل مورد نظر نگهداری کنند. با استفاده از اولتراسوند متمرکز، پژوهشگران قادر به کنترل مکان این ذرات در جریان خون شدند. این تکنولوژی میتواند روزی برای انتقال دارو به تومورها یا رفع لختههای خون استفاده شود.
پژوهشگران امیدوارند پس از انجام آزمایشهای حیوانی بیشتر، این فناوری بتواند به درمان بیماران مبتلا به سرطان یا بیماریهای قلبی-عروقی کمک کند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟