- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
جایگاه درمان نئوادجوانت در گلیوبلاستوما مولتیفرم

امروز میخواهیم در مورد نقش درمان نئوادجوانت در گلیوبلاستوما مولتیفرم (GBM) صحبت کنیم.
آیا این رویکرد در حال حاضر در پروتکلهای استاندارد درمانی جای دارد؟
ممنون از شما. خیر، بر اساس گایدلاینهای معتبر مانند NCCN و ESMO، درمان نئوادجوانت (یعنی استفاده از شیمیدرمانی یا رادیوتراپی قبل از جراحی) به عنوان یک روش استاندارد برای گلیوبلاستوما توصیه نمیشود. در حال حاضر، جراحی حداکثر برداشت ایمن به همراه رادیوتراپی و تموزولوماید کمبینانت، پایه اصلی درمان است.
چرا از درمان نئوادجوانت بهصورت روتین در GBM استفاده نمیشود؟
چند دلیل مهم وجود دارد:
۱. شواهد محدود: مطالعات بالینی نشان ندادهاند که نئوادجوانتتراپی باعث بهبود بقای کلی (OS) یا بقای بدون پیشرفت (PFS) میشود.
۲. چالشهای تشخیصی: تشخیص دقیق گلیوبلاستوما معمولاً پس از جراحی و پاتولوژی قطعی انجام میشود. بیوپسی استریوتاکتیک اولیه ممکن است ناکافی باشد.
۳. خطر تأخیر در جراحی: شروع درمان سیستمیک یا رادیوتراپی قبل از جراحی میتواند زمان برداشت تومور را به تأخیر بیندازد و ممکن است پیشآگهی بیمار را بدتر کند.
آیا در شرایط خاصی ممکن است این رویکرد در نظر گرفته شود؟
بله، در مواردی که تومور در ابتدا غیرقابل برداشت باشد، ممکن است از رادیوتراپی یا شیمیدرمانی اولیه بهعنوان درمان پالیاتیو استفاده شود تا حجم تومور کاهش یابد و امکان جراحی فراهم شود. اما این روش، یک نئوادجوانتتراپی کلاسیک محسوب نمیشود. همچنین، برخی کارآزماییهای بالینی در حال بررسی تأثیر ایمونوتراپی یا درمانهای هدفمند قبل از جراحی هستند، اما هنوز نتایج قطعی نداریم.
آیا تحقیقات امیدوارکنندهای در این زمینه در حال انجام است؟
بله، برخی مطالعات کوچک روی نئوادجوانت تموزولوماید یا مهارکنندههای چکپوینت ایمنی (مثل پمبرولیزوماب) در حال انجام است. همچنین، بررسی درمانهای شخصیسازی شده بر اساس پروفایل مولکولی تومور میتواند در آینده امیدبخش باشد. اما تا زمانی که شواهد قویتری از مزایای این روشها وجود نداشته باشد، جراحی به دنبال رادیو-شیمیدرمانی کمبینانت همچنان استاندارد طلایی درمان است.
توصیه نهایی شما به بیماران و همکاران پزشک چیست؟
توصیه من این است که پایبندی به گایدلاینهای فعلی بهترین رویکرد است، مگر در مواردی که بیمار در یک کارآزمایی بالینی معتبر شرکت کند. تصمیمگیری باید توسط یک تیم چندرشتهای (شامل نوروانکولوژیست، جراح مغز و اعصاب و رادیوانکولوژیست) انجام شود تا بهترین نتیجه برای بیمار حاصل شود.
بسیار متشکریم از توضیحات شما
ممنون از شما. امیدوارم این اطلاعات برای بیماران و همراهانشان مفید بوده باشد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟