ترکیب رادیوتراپی و CAR T-cell therapy در درمان تومورهای جامد

به گزارش گروه سرطان، سرطان نیوز، در سال‌های اخیر، ایمونوتراپی به‌ویژه درمان با سلول‌های CAR T-cell، تحولی چشمگیر در درمان سرطان‌های هماتولوژیک ایجاد کرده است. با این حال، استفاده از این روش در تومورهای جامد با چالش‌هایی نظیر فرار آنتی‌ژنی، محیط ایمونوساپرسیو تومور (TME)، نفوذ ناکافی سلول‌ها و سمیت‌های مرتبط مواجه است. این مقاله به بررسی نقش رادیوتراپی به عنوان استراتژی کمکی برای افزایش اثربخشی CAR T-cell therapy می‌پردازد.

چالش‌های CAR T-cell therapy در تومورهای جامد

1. فرار آنتی‌ژنی: کاهش بیان آنتی‌ژن‌های هدف در تومورهای جامد، مقاومت درمانی را افزایش می‌دهد.

2. سمیت‌های درمانی: CRS و سمیت عصبی از عوارض شایع هستند.

3. نفوذ ناکافی سلول‌ها: هیپوکسی و عروق غیرطبیعی مانع مهاجرت CAR T-cell به تومور می‌شود.

4. محیط ایمونوساپرسیو: وجود سلول‌های Tregs و MDSCs، پاسخ ایمنی را مهار می‌کند.

مکانیسم‌های هم‌افزایی رادیوتراپی و CAR T-cell therapy

• القای مرگ ایمونوژنیک سلول‌ها: آزادسازی آنتی‌ژن‌های توموری و فعال‌سازی APCها.

• بهبود نفوذ سلول‌ها: افزایش ICAM-1 و VCAM-1 و نرمال‌سازی عروق.

• تغییر پلاریزاسیون ماکروفاژها: تبدیل M2 به M1 و ترشح کموکاین‌ها.

• کاهش بار توموری: استفاده به‌عنوان درمان پل پیش از تزریق CAR T-cell.

چالش‌های ترکیب رادیوتراپی و CAR T-cell therapy

• انتخاب دوز مناسب: دوز پایین (۲-۴ Gy) تحریک ایمنی، دوز بالا (۸ Gy × ۳) اثرات سیتوتوکسیک مستقیم.

• سرکوب ایمنی: افزایش Tregs و TGF-β.

• آسیب به CAR T-cell: در دوزهای بالا.

داده‌های بالینی و پیش‌بالینی

• مدل‌های حیوانی: بهبود بقا در گلیوبلاستوما و حساسیت بیشتر در سرطان پانکراس.

• کارآزمایی‌های انسانی: بهبود کنترل تومور در لنفوم B-cell و ایجاد پاسخ آبسکوبال در میلوم مولتیپل.

جمع‌بندی و چشم‌انداز آینده

ترکیب رادیوتراپی و CAR T-cell therapy پتانسیل بالایی در درمان تومورهای جامد دارد، اما نیازمند تحقیقات بیشتر برای بهینه‌سازی دوز و زمان‌بندی است. توسعه پروتکل‌های استاندارد و کاهش عوارض جانبی، کلید موفقیت این استراتژی خواهد بود.

نویسنده: دکتر پوریا عادلی، رادیوانکولوژیست