انقلابی در خط اول درمان تومورهای نورواندوکرین پیشرفته: طلوع عصر رادیولیگاندتراپی

مطالعه فاز ۳ NETTER-2 که نتایج آن به تازگی در لنست منتشر شده، نه تنها پاسخی به یک نیاز بالینی برآورده نشده  است، بلکه پارادایم درمان تومورهای نورواندوکرین پیشرفته گرید ۲ و ۳ (با تمایز خوب) گوارشی-لوزالمعده‌ای (GEP-NETs) را برای همیشه تغییر می‌دهد.

برای سال‌ها، بیماران مبتلا به GEP-NETs پیشرفته با درجه Ki67 بین ۱۰ تا ۵۵ درصد (گرید ۲ بالا و ۳ با تمایز خوب) در یک «خلأ درمانی» به سر می‌بردند. اثربخشی آنالوگ‌های سوماتواستاتین در این گروه پرخطر به وضوح اثبات نشده بود و گزینه‌های دیگری مانند شیمی‌درمانی نیز فاقد پشتوانه قوی مطالعاتی بودند. اکنون NETTER-2 با قدرت اعلام می‌کند که "۱۷۷Lu-Dotatate (Lutathera) به همراه اکترئوتید باید به عنوان استاندارد جدید درمان خط اول در این جمعیت از بیماران در نظر گرفته شود."

این مطالعه بین‌المللی که در ۴۵ مرکز در ۹ کشور انجام شد، ۲۲۶ بیمار را به صورت ۲ به ۱ به دو گروه مداخله (رادیودارو به همراه اکترئوتید ۳۰ میلی‌گرم LAR) و گروه کنترل (اکترئوتید با دوز بالا ۶۰ میلی‌گرم LAR)تقسیم‌بندی کرد.

· بقای بدون پیشرفت (PFS) در گروه مداخله به طور میانه ۲۲.۸ ماه بود در مقایسه با تنها ۸.۵ ماه در گروه کنترل. این به معنای کاهش ۷۲ درصدی در خطر پیشرفت بیماری یا مرگ (۰.۴۱۸ = ۰.۱۸۲-۰.۲۷۶; HR) است. این یکی از قوی‌ترین Hazard Ratioهایی است که به طور معمول در مطالعات انکولوژی دیده‌ام.
· نرخ پاسخ عینی (ORR) در گروه ۱۷۷Lu-Dotatate به ۴۳ درصد رسید (با ۵ درصد پاسخ کامل)، در حالی که این نرخ در گروه کنترل تنها ۹.۳ درصد بود. این سطح از پاسخ‌دهی در تومورهای نورواندوکرین پیشرفته بسیار چشمگیر است.
· این مزایای چشمگیر در تمامی زیرگروه‌های از پیش تعریف شده، شامل بیماران با گرید ۲ و ۳ و با منشأ پانکراس و غیرپانکراس، به صورت یکسان مشاهده شد.

۱۷۷Lu-Dotatate به عنوان یک رادیولیگاند، با اتصال به رسپتورهای سوماتواستاتین که در سطح این تومورها به وفور بیان می‌شوند، پرتوهای بتا را مستقیماً به سلول‌های سرطانی می‌رساند و آسیب به بافت‌های سالم را به حداقل می‌رساند.

پروفایل ایمنی نیز قابل قبول و مطابق با آنچه از قبل می‌شناختیم بود. عوارض درجه ۳ یا بالاتر در ۳۵ درصد از گروه مداخله و ۲۷ درصد از گروه کنترل رخ داد. شایع‌ترین عوارض در گروه مداخله حالت تهوع و اسهال بود. تنها یک مورد سندرم میلودیسپلاستیک (MDS) گزارش شد. نکته حائز اهمیت این که، هیچ تفاوت معناداری در کیفیت زندگی بین دو گروه مشاهده نشد، که نشان می‌دهد این بهبود چشمگیر در کارایی، به بهای کاهش کیفیت زندگی بیماران تمام نشده است.

پیام نهایی:
NETTER-2 به وضوح نشان می‌دهد که دیگر نباید درمان با رادیولیگاند را تنها به خطوط بعدی درمان موکول کرد. برای بیماران مبتلا به GEP-NETs پیشرفته گرید ۲ بالا وگرید ۳ با تمایز خوب و بیان مثبت رسپتور سوماتواستاتین، ۱۷۷Lu-Dotatate باید به عنوان یک گزینه برتر و تغییردهنده بازی در خط اول درمان به کار گرفته  شود. این مطالعه، «عصر جدیدی» در درمان هدفمند سالید تومورها را نوید می‌دهد، عصری که در آن رادیوداروها از همان ابتدا در صف مقدم نبرد با سرطان قرار می‌گیرد.

دکتر پوریا عادلی رادیوانکولوژیست