چالش اعتبار نمره AGO در سرطان‌های عودکننده تخمدان با درجه پایین

برای سال‌ها، نمره معروف AGO که مبتنی بر سه عامل وضعیت عملکردی خوب بیمار، نبود آسیت قابل‌توجه و برداشت کامل تومور در جراحی اولیه است، نقشی کلیدی در گزینش بیماران برای جراحی مجدد ایفا کرده است. مطالعات معروف DESKTOP نشان دادند که نمره مثبت AGO در بیش از ۷۰٪ بیماران با عود سرطان تخمدان، پیش‌بین‌کننده برداشت کامل تومور است. اما پرسش مهم این است: آیا این نمره برای همه زیرگروه‌های سرطان تخمدان، به‌ویژه انواع کم‌درجه، کارایی یکسانی دارد؟

مقاله ای  که به تازگی منتشر شده، این پرسش را به دقت مورد بررسی قرار داده است. محققان با مطالعه بر روی ۷۶ بیمار مبتلا به سرطان‌های عودکننده تخمدان از نوع کم‌درجه (سروز درجه یک، اندومتریوئید درجه دو و موسینوس) دریافتند که اگرچه ارزش اخباری مثبت نمره AGO در بیماران با فاصله عاری از درمان شش ماه یا بیشتر، حدود ۷۰ درصد است، اما در تحلیل دقیق‌تر آماری، هیچ یک از مؤلفه‌های تشکیل‌دهنده این نمره به تنهایی نمی‌توانند پیش‌بینی‌کننده مستقل موفقیت جراحی باشند. به عبارت دیگر، عواملی مانند نبود آسیت یا وضعیت خوب عملکردی، در این گروه از بیماران ارتباط معناداری با برداشت کامل تومور نشان ندادند.

یافته جالب دیگر این است که تنها حدود ۸ درصد بیماران، آسیت حجم بالا (۵۰۰ میلی‌لیتر یا بیشتر) داشتند و در مقابل، نزدیک به ۶۰ درصد آنها کارسینوماتوز منتشر صفاقی را تجربه کردند. این ویژگی‌های متفاوت بالینی نشان می‌دهد که زیست‌شناسی سرطان‌های کم‌درجه با انواع پُرعارضه تفاوت بنیادین دارد.

نتیجه نهایی مقاله برای پزشکان بالینی روشن است: نمره AGO هرچند در سرطان‌های پُرعارضه تخمدان ابزاری ارزشمند است، اما در بیماران با تومورهای کم‌درجه نمی‌تواند تنها مبنای تصمیم‌گیری برای جراحی مجدد باشد. نویسندگان تأکید می‌کنند که باید سیستم‌های نمره‌دهی جدید و اختصاصی برای این زیرگروه نادر اما مهم طراحی شود تا بیماران واقعاً مستعد جراحی، بدون اتلاف وقت یا انجام عمل‌های غیرضروری، تحت درمان بهینه قرار گیرند.