پرتودرمانی و سرطان تخمدان

پیش از سال ۱۹۸۰پرتودرمانی (رادیوتراپی) به عنوان درمان اصلی پس از جراحی در درمان مبتلایان به سرطان تخمدان استفاده می‌شده، ولی بعد از این سال با به کارگیری دارو‌های شیمی درمانی از خانواده پلاتینیوم شاهد کاهش کاربرد رادیوتراپی در درمان بیماران سرطان تخمدان بودیم و کاربرد رادیوتراپی در این بیماران محدود به کنترل علائم کانسر تخمدان در موارد مقاوم به دارو‌های شیمی درمانی گردید، کاربرد همزمان رادیوتراپی و شیمی درمانی هم به علت عوارض بالای ایجاد شده در این گروه از بیماران مورد تائید قرار نگرفت.

امروزه با توجه به روش‌های جدید رادیوتراپی و ظهور نسل جدیدی از دارو‌های ضد سرطان موسوم به دارو‌های ایمنوتراپی در درمان کانسر تخمدان شاهد دیدگاه جدیدی از به کارگیری پرتودرمانی با دوزپایین به قصد افزایش اثرات این دارو‌ها و غلبه بر مقاومت ایجاد شده به این دسته از دارو‌ها هستیم، چرا که رادیوتراپی می‌تواند با ایجاد برخی تغییرات مولکولی باعث حساسیت بیشتر سلول‌های سرطانی به این دسته از دارو‌ها گردد، بنابراین در آینده نزدیک دیگر هدف از پرتودرمانی سرطان تخمدان از بین بردن سلول‌های سرطانی نیست بلکه پرتودرمانی به قصد افزایش پاسخ سیستم ایمنی بدن به سلول‌های سرطان تخمدان در ترکیب با دارو‌های جدید ایمنوتراپی همچون اولاپاریب و... انجام خواهد شد.

نویسنده: دکتر پوریا عادلی
متخصص رادیوانکولوژی و عضو هیات مدیره انجمن علمی سرطان‌های زنان ایران