- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
دیابت روند پیشرفت سرطان خون را تسریع می کند

مولتیپل میلوما سرطان سلولهای پلاسما در مغز استخوان است.
برای این مطالعه، محققان سوابق سلامت الکترونیکی بیش از ۵۳۰۰ بیمار مبتلا به مولتیپل میلوما را که در دو مرکز پزشکی دانشگاهی تحت درمان بودند، بررسی کردند. پانزده درصد مبتلا به دیابت بودند.
میزان بقای بیماران مبتلا به میلوما که دیابت نیز داشتند نسبت به افراد بدون دیابت کمتر بود.
وقتی محققان این موضوع را بر اساس نژاد تقسیم کردند، بیماران سفیدپوست مبتلا به میلوما و دیابت نسبت به افراد بدون دیابت نرخ بقای کمتری داشتند. با این حال، آنها این شرایط را در بیماران سیاه پوست مشاهده نکردند.
شاه گفت: «چیزی که ما انتظار نداشتیم در اینجا ببینیم این بود که دیابت در واقع با پیامدهای بقای بدتری در میان افراد سفیدپوست مبتلا به میلوما همراه بود، اما نه افراد سیاه پوست.»
شاه در ادامه افزود: «به طور کلی، خطر ابتلاء به دیابت در افراد با افزایش سن افزایش مییابد. بقای کلی با افزایش سن کاهش مییابد.»
محققان گفتند که بیماران جوانتر ممکن است درمانهای مولتیپل میلوما را بهتر از افراد مسنتر تحمل کنند.
محققان همچنین رشد تومور را در مدلهای موش دستکاری شده ژنتیکی بررسی کردند. آنها دریافتند که تومورهای مولتیپل میلوما در موشهای دیابتی سریعتر از گروه کنترل غیر دیابتی رشد میکنند.
محققان دریافتند یک سیگنال مرتبط با انسولین در موشهای دیابتی بیش از حد فعال شده است. سطوح بالاتر انسولین مرتبط با دیابت ممکن است رشد سرطان را تسریع کند.
شاه امیدوار است در آینده درمانهایی را شناسایی کند که توسعه مولتیپل میلوما و همچنین مسیر سیگنال دهی بیش فعال انسولین را در بیماران مبتلا به مولتیپل میلوما و دیابت متوقف کند.
او همچنین در حال بررسی این موضوع است که آیا ایجاد تغییرات در میکروبیوم و رژیم غذایی ممکن است نتایج سرطان را بهبود بخشد یا خیر.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟