- غربالگری سرطان پستان در کشور به ۲۳.۵ درصد رسید
- پالبوسیکلیب؛ آیا زمان حذف شیمیدرمانی در سرطان پستان لومینال فرا رسیده است؟
- داراکسونراسیب؛ تحولی نو در درمان هدفمند سرطان ریه با جهش RAS
- از نوبل پزشکی ۲۰۲۶ تا درمان سرطان؛ آیا نور میتواند سرطان را خاموش کند؟
- برگزاری کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ بررسی تازهترین رویکردهای تشخیص و درمان
- سرطان پستان؛ اهمیت تشخیص زودهنگام و پیشگیری
- آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
- پزشکی را نمیتوان به الگوریتمها سپرد؛ هوش مصنوعی جایگزین رابطه پزشک و بیمار نمیشود
- میدان الکتریکی، اوسیمرتینیب و شکستن مقاومت در گلیوبلاستوما
- دیپلماسی سلامت؛ زبان مشترک ملتها برای ساختن آیندهای سالمتر
- همکاری رادیوانکولوژی ایران و ازبکستان؛ تفاهمنامه مشترک در بخارا امضا شد
- درمان سرطان کبد کودکان با CAR-T؛ پاسخ کامل یک کودک مبتلا به هپاتوبلاستوما
- سرطانهای نادر؛ چالشهای تشخیص، درمان و دسترسی بیماران به خدمات تخصصی
- رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
- ماه آگاهیرسانی سرطانهای ژنیکولوژیک؛ از واکسن HPV تا ضرورت تشخیص زودهنگام
آمیوانتاماب در سرطان ریه با جهش اگزون ۲۰ EGFR؛ نتایج نهایی مطالعه PAPILLON چه میگویند؟
در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶ و در کنفرانس جهانی سرطان ریه (WCLC)، نتایج نهایی مطالعه فاز ۳ PAPILLON بار دیگر توجه جامعه انکولوژی را به بیمارانی جلب کرد که سالها با پیشآگهی دشوار و گزینههای محدود دستوپنجه نرم میکنند؛ در این مطالعه، ترکیب آمیوانتاماب با شیمیدرمانی (کاربوپلاتین-پمترکسد) در خط اول درمان بیماران مبتلا به NSCLC پیشرفته با جهش درجی اگزون ۲۰ EGFR بررسی شد و میانه بقای کلی ۳۴.۳ ماه در مقابل ۲۷.۹ ماه با شیمیدرمانی تنها به دست آمد؛ عددی که اگرچه با نسبت خطر ۰.۸۷ و فاصله اطمینان ۰.۶۶ تا ۱.۱۴ به معناداری آماری نرسید، اما در بستر بیماریای با نیاز بالا از نظر بالینی پیامآور است.
تأثیر درمان خط دوم بر تفسیر بقای کلی
نکته کلیدی اینجاست که ۷۶٪ بیماران گروه شیمیدرمانی پس از پیشرفت، آمیوانتاماب را بهعنوان خط دوم دریافت کردند و همین تلاقی درمانی، تفسیر بقای کلی را پیچیده میکند.
تحلیل IPCW و کاهش خطر مرگ
در تحلیل تعدیلشده با روش IPCW، میانه بقای کلی گروه شیمیدرمانی ۲۲.۱ ماه برآورد شد و ترکیب آمیوانتاماب-شیمیدرمانی با کاهش ۴۳٪ خطر مرگ همراه بود (HR 0.57؛ P اسمی = ۰.۰۰۲).
بقای بدون پیشرفت دوم
همچنین بقای بدون پیشرفت دوم ۲۸.۳ ماه در برابر ۱۷.۵ ماه بود (HR 0.59؛ P<0.0001) و پروفایل ایمنی نیز مطابق انتظار و قابل مدیریت گزارش شد.
آمیوانتاماب؛ چشماندازی تازه برای بیماران با جهش اگزون ۲۰ EGFR
به باور من، PAPILLON نشان میدهد که آمیوانتاماب-شیمیدرمانی میتواند بهعنوان یک رژیم پایه در خط اول این زیرگروه دشوار NSCLC در نظر گرفته شود و امید به بهبود بقا را در بیمارانی که پیشتر آیندهای مبهم داشتند، زنده نگه دارد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟