- واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
- ایمونوتراپی پیش از کمورادیوتراپی در سرطان ریه؛ مطالعه AFT-16 چه میگوید؟
- دارورسانی موضعی سرطان با CEB-01؛ رویکردی نوین برای کاهش عود و سمیت درمان
- تأیید FDA برای زانیداتاماب در درمان خط اول سرطانهای HER2-مثبت معده، محل اتصال مریـمعده و مری
- سوکلیتینیب چیست؟ نتایج امیدوارکننده یک داروی جدید برای لنفوم سلول T مقاوم
- داروساز؛ حلقهای کلیدی در مبارزه جهانی با سرطان
- دستور جمعآوری فوری مکمل اسلیپ مد بی اس کی
- درمان بیماری لثه با امگا ۳ و آسپرین؛ آیا میتوان مصرف آنتیبیوتیک را کاهش داد؟
- ادغام استرازنکا و بریستول مایرز؛ آیا اَبَرغول جدید داروسازی جهان متولد میشود؟
- اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
- هند نخستین واکسن تب دانگ را تأیید کرد؛ QDENGA در سال ۲۰۲۷ وارد بازار میشود
- تأیید نخستین قرص ترکیبی استامینوفن و ناپروکسن؛ تسکین درد تا ۱۲ ساعت
- داروهای GLP-1 ممکن است خطر قطع عضو در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش دهند
- فونیو چیست؟ غلهای باستانی با شاخص گلیسمی پایین و فواید متابولیک
- ملاتونین شاید به کاهش درد مزمن اسکلتیعضلانی کمک کند؛ نتایج یک متاآنالیز
داروهای کلسترول و دیابت ریسک بیماری چشمی را کاهش می دهند

به گزارش سرطان نیوز، به نقل از مدیکال نیوز، محققان اثرات چندین دارو را بر شیوع دژنراسیون ماکولا وابسته به سن بررسی کردند.
یافته ها نشان می دهد که داروهای کاهش دهنده چربی و داروهای ضد دیابت با شیوع کمتر این عارضه چشمی مرتبط هستند.
دژنراسیون ماکولا وابسته به سن یک بیماری چشمی است که با بدتر شدن میدان دید مرکزی مشخص می شود. این عارضه علت اصلی نابینایی در افراد مسن است و معمولاً افراد ۵۵ سال و بالاتر را تحت تاثیر قرار می دهد.
عوامل متعددی ممکن است بر خطر دژنراسیون ماکولا تأثیر بگذارد، از جمله عوامل خطر ژنتیکی و محیطی. عواملی که ممکن است خطر را افزایش دهند عبارتند از سیگار کشیدن، سبک زندگی کم تحرک و التهاب مزمن.
علیرغم دههها تحقیق، هیچ درمان پزشکی برای جلوگیری از دژنراسیون ماکولا وجود ندارد و روشهای محدودی برای کُند کردن پیشرفت آن وجود دارد.
بیشتر بخوانید
دارویار هم گره کمبود را باز نکرد
مطالعات بررسی کرده اند که چگونه داروهای مختلف، مانند داروهای کاهش دهنده چربی نظیر استاتین ها، داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی و داروهای ضد دیابت، بر ابتلا به این بیماری تأثیر می گذارند.
در یک مطالعه جدید، محققان یک متاآنالیز مطالعاتی را انجام دادند که ارتباط بین داروهای مختلف و دژنراسیون ماکولا را بررسی می کرد. آنها دریافتند که داروهای کاهش دهنده چربی و داروهای ضد دیابت با شیوع کمتر دژنراسیون ماکولا مرتبط هستند.
برای این مطالعه، محققان ۱۴ مطالعه را تجزیه و تحلیل کردند که شامل داده هایی در مورد استفاده سیستمیک از داروها و بیماری دژنراسیون ماکولا در کشورهای مختلف اروپایی بود.
پس از تجزیه و تحلیل داده ها، آنها دریافتند که داروهای کاهش دهنده چربی و داروهای ضد دیابت به ترتیب با ۱۵٪ و ۲۲٪ شیوع کمتر دژنراسیون ماکولا مرتبط هستند.
دکتر«متیاز ماشیتز»، استاد دانشگاه بن آلمان و سرپرست تیم تحقیق، می گوید: «مطالعات مختلف استرس اکسایشی بالا و افزایش التهاب عمومی را گزارش کردند که منجر به از بین رفتن عملکردهای سلولی خاص در شبکیه می شود که ممکن است در ابتلا به دژنراسیون ماکولا دخیل باشند. داروهای کاهش دهنده چربی با کاهش سطوح خونی برخی متابولیتها مانند کلسترول بد LDL و کلسترول، در متابولیسم لیپید تداخل ایجاد میکند. طبق گزارش ها هم داروهای کاهش دهنده چربی و هم داروهای ضد دیابت، به ویژه متفورمین، اثرات ضد التهابی دارند و استرس اکسایشی را کاهش می دهند.
به گفته محققان، کلسترول بالا و قند خون بالا می توانند اثرات متابولیکی منفی داشته باشند. بنابراین، درمان این مشکلات با داروهایی که کلسترول و قند خون را کاهش می دهند، به کل بدن، از جمله شبکیه چشم کمک می کند. برخی از این داروها همچنین اثرات ضد التهابی خاص خود را دارند که به محافظت از بدن و شبکیه در برابر آسیب کمک می کند.
نویسندگان مطالعه خاطرنشان کردند که تحقیقات بیشتری برای تایید نتایج و درک مکانیسم های اساسی مورد نیاز است.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟