- واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
- ایمونوتراپی پیش از کمورادیوتراپی در سرطان ریه؛ مطالعه AFT-16 چه میگوید؟
- دارورسانی موضعی سرطان با CEB-01؛ رویکردی نوین برای کاهش عود و سمیت درمان
- تأیید FDA برای زانیداتاماب در درمان خط اول سرطانهای HER2-مثبت معده، محل اتصال مریـمعده و مری
- سوکلیتینیب چیست؟ نتایج امیدوارکننده یک داروی جدید برای لنفوم سلول T مقاوم
- داروساز؛ حلقهای کلیدی در مبارزه جهانی با سرطان
- دستور جمعآوری فوری مکمل اسلیپ مد بی اس کی
- درمان بیماری لثه با امگا ۳ و آسپرین؛ آیا میتوان مصرف آنتیبیوتیک را کاهش داد؟
- ادغام استرازنکا و بریستول مایرز؛ آیا اَبَرغول جدید داروسازی جهان متولد میشود؟
- اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
- هند نخستین واکسن تب دانگ را تأیید کرد؛ QDENGA در سال ۲۰۲۷ وارد بازار میشود
- تأیید نخستین قرص ترکیبی استامینوفن و ناپروکسن؛ تسکین درد تا ۱۲ ساعت
- داروهای GLP-1 ممکن است خطر قطع عضو در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش دهند
- فونیو چیست؟ غلهای باستانی با شاخص گلیسمی پایین و فواید متابولیک
- ملاتونین شاید به کاهش درد مزمن اسکلتیعضلانی کمک کند؛ نتایج یک متاآنالیز
راهکارهای کاهش کم خونی فقر آهن در دوران بارداری

به گزارش سرطان نیوز، کاهش تولید گلبولهای قرمز به دلایل مختلف ارثی، محیطی، تغذیه ای، عفونی و خود ایمنی رخ میدهد. در کنار این، عوامل اجتماعی، اقتصادی و جمعیتی، آلایندههای محیطی، خودایمنی و سوء جذب مواد مغذی نیز از عوامل مستعد کننده کم خونی محسوب میشود.
کمبود آهن و کم خونی ناشی از آن یکی از مشکلات عمده تغذیهای است که اگر برای ساختن گلبولهای قرمز خون، آهن به مقدار کافی در دسترس بدن نباشد، آهن ابتدا از ذخایر بدن مصرف و سپس ذخایر آهن بدن تخلیه و کم خونی ایجاد میشود.
ضعف، رنگ پریدگی غشای مخاطی و بستر ناخن و پوست، ضربان نامنظم، سرگیجه خفیف، مشکلات شناختی، بیحسی، کرختی یا سردی انتهای اندامها از علائم کم خونی است.
بیشتر بخوانید
بانوان در دوران بارداری، به علت افزایش حجم خون، رشد جنین و جفت و سایر بافتها به آهن بیشتری نیاز دارند. به همین دلیل بیش از دیگران در معرض خطر کمخونی قرار دارند. از این رو توصیه میشود قبل از بارداری برای پیشگیری از مشکلات ناشی از کم خونی در این دوران، با مراجعه به پزشک و انجام آزمایشهای لازم، در صورت نیاز از مکمل آهن استفاده شود.
علاوه بر استفاده از مکمل ها، بهتر است مصرف غذاهای حاوی آهن مانند انواع گوشتها و حبوبات در برنامه غذایی روزانه گنجانده شود. همچنین برای جذب بهتر آهن از مواد غذایی بهتر است در کنار غذا از منابع ویتامین C مرکبات، فلفل دلمه و جعفری استفاده شود.
میزان آهن قابل جذب در غذا نیز بسیار مهم است. جذب آهن غذا اغلب تحت تأثیر شکل آهن موجود در آن است. آهن موجود در پروتئینهای حیوانی مانند گوشت گاو، ماهی و پرندگان (آهن هم) بیشتر جذب میشود، در حالی که جذب آهن پروتئینهای گیاهی مانند سبزیها و میوهها (آهن غیرهم) کمتر است. باید توجه داشت که ویتامین C جذب آهن سبزیها و میوهها (آهن غیرهم) را هم بیشتر میکند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟