- واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
- ایمونوتراپی پیش از کمورادیوتراپی در سرطان ریه؛ مطالعه AFT-16 چه میگوید؟
- دارورسانی موضعی سرطان با CEB-01؛ رویکردی نوین برای کاهش عود و سمیت درمان
- تأیید FDA برای زانیداتاماب در درمان خط اول سرطانهای HER2-مثبت معده، محل اتصال مریـمعده و مری
- سوکلیتینیب چیست؟ نتایج امیدوارکننده یک داروی جدید برای لنفوم سلول T مقاوم
- داروساز؛ حلقهای کلیدی در مبارزه جهانی با سرطان
- دستور جمعآوری فوری مکمل اسلیپ مد بی اس کی
- درمان بیماری لثه با امگا ۳ و آسپرین؛ آیا میتوان مصرف آنتیبیوتیک را کاهش داد؟
- ادغام استرازنکا و بریستول مایرز؛ آیا اَبَرغول جدید داروسازی جهان متولد میشود؟
- اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
- هند نخستین واکسن تب دانگ را تأیید کرد؛ QDENGA در سال ۲۰۲۷ وارد بازار میشود
- تأیید نخستین قرص ترکیبی استامینوفن و ناپروکسن؛ تسکین درد تا ۱۲ ساعت
- داروهای GLP-1 ممکن است خطر قطع عضو در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش دهند
- فونیو چیست؟ غلهای باستانی با شاخص گلیسمی پایین و فواید متابولیک
- ملاتونین شاید به کاهش درد مزمن اسکلتیعضلانی کمک کند؛ نتایج یک متاآنالیز
داروی «راپامایسین» پلاکهای مرتبط با آلزایمر را افزایش میدهد

به گزارش سرطان نیوز به نقل از ساینس دیلی، راپامایسین برای درمان بیماران پیوند عضو و سرطانی تأیید شده است. با این حال، محققان دانشگاه تکزاس مشاهده کردند که پس از درمان راپامایسین، پروتئینی به نام Trem۲ (گیرنده محرک بیان شده در سلولهای میلوئید ۲) به طور چشمگیری کاهش مییابد. Trem۲ که در میکروگلیا وجود دارد سلولهای ایمنی در مغز و نخاع هستند.
«منصور بهات»، نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: «Trem۲ گیرندهای است که روی سطح میکروگلیا قرار دارد و این سلولها را قادر میسازد بتا آمیلوئید را ببلعد و تجزیه کنند. از دست دادن Trem۲ در میکروگلیا، عملکرد حیاتی تخریب آمیلوئید را مختل میکند، که به نوبه خود باعث ایجاد پلاکهای β-آمیلوئید میشود.»
نکته مهم این است که این مطالعه روش جدیدی را برای افزایش Trem۲ در میکروگلیا هم نشان داد. هنگامی که محققان ژنی به نام Tsc۱ را از میکروگلیا حذف کردند، افزایش قابل توجهی در سطح Trem۲ و کاهش پلاکهای β-آمیلوئید مشاهده شد.
تحقیقات قبلی نشان داده است که از دست دادن Tsc۱ منجر به فعال شدن مسیر سیگنال دهی mTOR (هدف راپامایسین) میشود. در مقابل، راپامایسین این مسیر را مسدود میکند.
بهات گفت: «ما انتظار داشتیم که از دست دادن Tsc۱، فقط در میکروگلیا و نه در سلولهای عصبی یا سایر سلولها، عواقب منفی داشته باشد زیرا مهار mTOR با راپامایسین کاربردهای درمانی در برخی از مدلهای بیماری دارد. اما برعکس این اتفاق افتاد. بنابراین، سرکوب Tsc۱ تنها در میکروگلیا برای افزایش جذب بتا آمیلوئید میتواند یک هدف دارویی بالقوه باشد.»
یافتههای این مطالعه ممکن است دلیلی برای توقف آزمایش راپامایسین بر روی افراد در معرض خطر ابتلاء به بیماری آلزایمر بدهد. راپامایسین ممکن است از نظر سرکوب سیستم ایمنی و به عنوان یک سرکوب کننده تومور فوایدی داشته باشد. اما در شرایطی که تأثیر منفی بر بیان Trem۲ یا سایر پروتئینهای حیاتی دارد، ممکن است اثر مضری داشته باشد.
محققان هشدار میدهند که فواید راپامایسین در آلزایمر مرتبط با بتاآمیلوئید باید با دقت بیشتری مورد مطالعه قرار گیرد.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟