- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش فعالی در معرض افزایش خطر زوال عقل

به گزارش سرطان نیوز، به نقل از هلث دی نیوز، نتایج همچنین نشان میدهد که درمان با داروهای اختلال بیش فعالی ممکن است به کاهش خطر زوال عقل کمک کند. هیچ افزایش واضحی از خطر زوال عقل در میان بیماران اختلال بیش فعالی که داروهای محرک روانی دریافت کردند، مشاهده نشد.
آبراهام رایچنبرگ محقق ارشد از دانشکده پزشکی ایکان در نیویورک، گفت: «تحقیقات محدودی در مورد این گروه وجود دارد و تعیین اینکه آیا این گروه در معرض خطر بیشتر زوال عقل هستند و آیا داروها و یا تغییر سبک زندگی میتواند بر خطر تأثیر بگذارد، مهم است تا آگاهی از این وضعیت افزایش یابد.»
او گفت: «اگر در بزرگسالی مبتلا به اختلال بیش فعالی هستید، نسبت به فردی که این اختلال را ندارد، با احتمال بیشتر زوال عقل روبرو هستید.»
رایچنبرگ خاطرنشان کرد اینکه دقیقاً چرا به نظر میرسد اختلال بیش فعالی در بزرگسالی و زوال عقل با هم مرتبط هستند ناشناخته است.
وی گفت: «ممکن است برخی از علل ژنتیکی اختلال بیش فعالی و علل ژنتیکی زوال عقل یکسان باشند و بنابراین مسیرهای ژنتیکی مشابهی برای هر دو اختلال وجود دارد.»
وی خاطرنشان کرد: عوامل زیادی میتوانند خطر زوال عقل را افزایش دهند. از جمله آنها میتوان به دیابت، فشار خون بالا و عدم فعالیت بدنی اشاره کرد. در زمینه این عوامل پرخطر، باید تلاش کرد که هم سلامت عمومی و هم سلامت شناختی خوب حفظ شود.»
برای این مطالعه، رایچنبرگ و تیمش دادههایی را در مورد بیش از ۱۰۹۰۰۰ شرکت کننده که بین سالهای ۱۹۳۳ تا ۱۹۵۲ متولد شده بودند و از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۰ تحت نظر بودند، جمعآوری کردند.
محققان دریافتند که بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش فعالی به طور قابل توجهی در معرض خطر زوال عقل هستند.
در طول ۱۷ سال پیگیری، یافتهها نشان داد که زوال عقل در ۱۳ درصد از مبتلایان به اختلال بیش فعالی و در ۷ درصد از افراد دیگر ایجاد شد.
رایچنبرگ گفت: «بزرگسالان مبتلا به اختلال بیش فعالی به طور قابل توجهی در معرض خطر زوال عقل هستند. علائم کمبود توجه و بیش فعالی در سنین بالا را نباید نادیده گرفت و باید به پزشک مراجعه شود.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟