- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
ارتباط کم خوابی در سنین جوانی با بروز مشکلات حافظه

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از هلث دی نیوز، محققان دریافتند افرادی که اختلال خواب را در اوایل بزرگسالی داشتند، در مقایسه با افرادی که بهترین کیفیت خواب را داشتند، بیش از دو برابر احتمال عملکرد ضعیف در تفکر در دوران میانسالی داشتند.
در عین حال، محققان هیچ ارتباطی بین میزان کل خواب افراد و عملکرد مغز آنها در میانسالی پیدا نکردند.
«یو لنگ»، دانشیار روانپزشکی دانشگاه کالیفرنیا و نویسنده مطالعه، گفت: «یافته های ما نشان میدهد که کیفیت خواب به جای کمیت برای سلامت شناختی در میانسالی بیشترین اهمیت را دارد.»
برای این مطالعه، محققان ۵۲۶ نفر با میانگین سنی ۴۰ سال را انتخاب کردند و آنها را به مدت ۱۱ سال تحت نظر داشتند.
در ابتدا، شرکت کنندگان برای سه شب متوالی از یک مانیتور فعالیت مچ دست استفاده میکردند تا مدت و کیفیت خواب خود را ارزیابی کنند. آنها دو بار با فاصله حدود یک سال از هم این آزمایش را انجام دادند تا ارزیابی منصفانهای از الگوهای خواب خود داشته باشند.
شرکت کنندگان همچنین یک دفترچه یادداشت در مورد خواب را تکمیل کردند که در آن حدود ۴۶٪ از خواب ضعیف خبر دادند.
یک دهه بعد، محققان از شرکت کنندگان خواستند آزمایشاتی را انجام دهند که حافظه و قدرت مغز آنها را میسنجید.
نتایج نشان میدهد که از ۱۷۵ نفر که دارای اختلال در خواب بودند، ۴۴ نفر از آنها در طول ۱۰ سال بعد در آزمایشات حافظه، ضعیف عمل کردند.
در مقایسه، تنها ۱۰ نفر از ۱۷۶ نفر که کمترین اختلال در خواب را داشتند، در تستهای حافظه، عملکرد ضعیفی داشتند.
لنگ میگوید: «برای ارزیابی ارتباط بین اختلالات خواب و شناخت در مراحل مختلف زندگی و شناسایی دورههای حیاتی زندگی که خواب قویتر با شناخت مرتبط است یا خیر، به تحقیقات بیشتری نیاز است. مطالعات آینده میتواند فرصتهای جدیدی را برای پیشگیری از بیماری آلزایمر بگشاید.»
منبع: مهر
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟