- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
ابتلای ۲۸۸ میلیون نفر به بیماری چشمی دژنراسیون ماکولا تا سال ۲۰۴۰

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از دیکال نیوز، دژنراسیون ماکولا وابسته به سن باعث نابینایی کامل نمیشود اما میتواند بینایی را به قدری مختل کند که مانع رانندگی، مطالعه و تشخیص چهره توسط فرد شود.
بر اساس بررسی منتشر شده، انتظار میرود تعداد افرادی که در سراسر جهان تحت تأثیر دژنراسیون ماکولا وابسته به سن قرار گیرند، طی ۲۰ سال آینده به میزان قابل توجهی افزایش یابد.
محققان بعد از بررسیهای خود تشخیص دادند که دژنراسیون ماکولا مرتبط با سن تقریباً ۱۹۶ میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار میدهد.
آنها گفتند که انتظار دارند این بیماری تا سال ۲۰۴۰ به ۲۸۸ میلیون نفر در جهان افزایش یابد.
دژنراسیون ماکولا وابسته به سن علت اصلی اختلال شدید بینایی در جمعیتهای مسن است.
این بیماری زمانی اتفاق میافتد که رسوبات خارج سلولی در شبکیه بیرونی انباشته میشوند که منجر به انحطاط گیرنده نور و از دست دادن بینایی مرکزی میشود. این یک بیماری پیشرونده است که ماکولا - بخش مرکزی شبکیه که مسئول دید تیزبین است - را تحت تأثیر قرار میدهد.
افراد ممکن است علائم را در مراحل اولیه و میانی تجربه نکنند. با این حال، افرادی که به مراحل بعدی پیشرفت کرده اند ممکن است از دست دادن بینایی جدی را تجربه کنند. این بیماری عامل اصلی از دست دادن بینایی در افراد بالای ۵۵ سال است و عامل ۶ تا ۹ درصد موارد نابینایی در سراسر جهان است.
مکملهای غذایی گاهی اوقات میتوانند پیشرفت این بیماری را در مراحل آخر کاهش دهند. مکملها میتوانند شامل موارد زیر باشند:
• ویتامین C با دوز بالا
• ویتامین E
• کاروتنوئیدها
• روی (زینک)
نتایج یک مقایسه نشان داد افرادی که مکملهای حاوی مواد مغذی فوق را مصرف میکنند، ۲۰ درصد احتمال پیشرفت دژنراسیون ماکولا به مرحله آخر را دارند در مقایسه با احتمال ۲۸ درصد برای افرادی که دارونما مصرف میکنند.
دژنراسیون ماکولا وابسته به سن معمولاً به دلیل سن بالا، عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی مانند سیگار کشیدن ایجاد میشود.
منبع: مهر
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟