- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
پیشگیری از زوال عقل با مسواک زدن

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز؛ اکنون، یک مطالعه جدید نشان میدهد در افرادی که بیماری لثه یا از دست دادن دندان دارند، شواهدی از انقباض در هیپوکامپ، ناحیهای از مغز که برای حافظه ضروری است، مشاهده شده است.
دکتر «ساتوشی یاماگوچی»، نویسنده این مطالعه از دانشگاه توهوکو در سندای ژاپن، گفت: «حفظ دندانهای سالم بدون بیماری پریودنتال ممکن است به محافظت از سلامت مغز کمک کند.»
یاماگوچی گفت: «همچنین عنوان شده است که خود عامل بیماری زا پریودنتال (التهاب لثه) ممکن است به مغز حمله کند و به بافت عصبی آسیب برساند.»
مطالعه جدید شامل ۱۷۲ نفر (میانگین سنی: ۶۷) بدون مشکل حافظه در ابتدا بود. از شرکت کنندگان در زمان شروع مطالعه معاینه دندان و تست حافظه گرفتند. آنها همچنین اسکن مغزی برای اندازه گیری حجم هیپوکامپ در ابتدا و چهار سال بعد انجام دادند. محققان همچنین تعداد دندانها را شمارش کرده و بیماری لثه را بررسی کردند.
افراد مبتلا به بیماری خفیف لثه که دندانهای سالم کمتری داشتند و افراد مبتلا به بیماری لثهای شدید که دندانهای سالمتری داشتند، سرعت انقباض بیشتری را در هیپوکامپ چپ نشان دادند.
این مطالعه نشان داد که افزایش میزان کوچک شدن مغز به دلیل یک دندان کمتر معادل نزدیک به یک سال پیری مغز برای افراد مبتلا به بیماری خفیف لثه است.
در میان افراد مبتلا به بیماری شدید لثه، افزایش انقباض مغز به دلیل یک دندان از دست داده بیشتر معادل ۱.۳ سال پیری مغز بود.
یاماگوچی گفت: «حفظ دندانهای بیشتر مهم است، اما نگه داشتن دندانهای بیشتر با بیماری پریودنتال شدید ممکن است برای مغز مضر باشد.»
وی گفت: «ویزیت منظم دندانپزشکی برای کنترل پیشرفت بیماری پریودنتال مهم است و ممکن است نیاز به کشیدن دندانهای مبتلا به بیماری پریودنتال شدید و جایگزینی با پروتزهای مناسب داشته باشد.»
به طور کلی، رعایت بهداشت دهان و دندان، استفاده روزانه از نخ دندان، استفاده از شویندههای دهان و معاینات منظم دندانپزشکی دو بار در سال، همگی میتوانند به جلوگیری از شروع و پیشرفت بیماری پریودنتال کمک کنند.
منبع:فرتاک نیوز
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟