- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
حسگری دقیق برای نظارت بر سلولهای قلب ساخته شد

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز؛ محققان دانشگاه ماساچوست و انستیتوی فناوری ماساچوست (MIT) موفق شدند سامانهی مشبک زیستالکترونیکی شبیه به بافت انسان بسازند که در آن آرایههایی از حسگرهای گرافنی وجود دارد که قادر هستند به صورت همزمان سیگنالهای الکتریکی و حرکتی سلولها در محیط آزمایشگاهی را ثبت کنند. این کار روی بافت سلولهای قلب صورت گرفته است.
این شبکه شبه بافتی میتواند همراه با سلولهای قلب رشد کند و به محققان این امکان را میدهد تا مشاهده کنند که چگونه عملکردهای مکانیکی و الکتریکی قلب در طی فرآیند رشد تغییر میکند. این دستگاه جدید میتواند برای افرادی که در حال مطالعه بیماریهای قلبی هستند و همچنین کسانی که عوارض جانبی بالقوه سمی بسیاری از داروهای دارویی مشترک را مطالعه میکنند، مفید باشد.
بیماری قلبی عامل اصلی عوارض و مرگ و میر انسان در سراسر جهان است. قلب همچنین نسبت به داروهای درمانی بسیار حساس است و صنعت داروسازی میلیونها دلار برای آزمایش روی این اندام خرج میکند تا اطمینان حاصل شود که محصولات آنها ایمن هستند.
با این حال، راههای نظارت مؤثر در بافت قلبی زنده بسیار محدود است. تا حدودی، این امر به این دلیل است که حسگرهای کاشته شده در قلب زنده بسیار خطرناک هستند، همچنین قلب یک عضله پیچیده است که نیاز به نظارت دارد. جون یائو، استادیار دانشکده مهندسی مهندسی برق و کامپیوتر در دانشگاه ماساچوست، میگوید: «بافت قلبی بسیار خاص است. این بافت فعالیت مکانیکی دارد، فعالیتهایی نظیر انقباض و آرامش که خون را در بدن ما پمپ میکند که برای این کار به سیگنال الکتریکی نیاز دارد.»
به گفته محققان این پروژه، این سامانه جدید از یک میکروبافت سه بعدی قلبی برخوردار است که در آزمایشگاه و از سلولهای بنیادین انسان ایجاد شده است. همچنین در ساخت آن از گرافن استفاده شده است که رسانایی بالایی داشته و به دلیل ساختار حساس و کوچکی دارد میتواند حتی کوچکترین انقباضهای عضلانی را ثبت کند. این حسگر بسیار منعطف بوده و میتوان آن را به صورت غیرتهاجمی در بافت قلبی قرار داد.
منبع:ایسنا
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟