- واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
- ایمونوتراپی پیش از کمورادیوتراپی در سرطان ریه؛ مطالعه AFT-16 چه میگوید؟
- دارورسانی موضعی سرطان با CEB-01؛ رویکردی نوین برای کاهش عود و سمیت درمان
- تأیید FDA برای زانیداتاماب در درمان خط اول سرطانهای HER2-مثبت معده، محل اتصال مریـمعده و مری
- سوکلیتینیب چیست؟ نتایج امیدوارکننده یک داروی جدید برای لنفوم سلول T مقاوم
- داروساز؛ حلقهای کلیدی در مبارزه جهانی با سرطان
- دستور جمعآوری فوری مکمل اسلیپ مد بی اس کی
- درمان بیماری لثه با امگا ۳ و آسپرین؛ آیا میتوان مصرف آنتیبیوتیک را کاهش داد؟
- ادغام استرازنکا و بریستول مایرز؛ آیا اَبَرغول جدید داروسازی جهان متولد میشود؟
- اولوموراسیب؛ امید تازه برای درمان سرطان لوزالمعده
- هند نخستین واکسن تب دانگ را تأیید کرد؛ QDENGA در سال ۲۰۲۷ وارد بازار میشود
- تأیید نخستین قرص ترکیبی استامینوفن و ناپروکسن؛ تسکین درد تا ۱۲ ساعت
- داروهای GLP-1 ممکن است خطر قطع عضو در بیماران دیابت نوع ۲ را کاهش دهند
- فونیو چیست؟ غلهای باستانی با شاخص گلیسمی پایین و فواید متابولیک
- ملاتونین شاید به کاهش درد مزمن اسکلتیعضلانی کمک کند؛ نتایج یک متاآنالیز
مکمل آنتی اکسیدانی ترکیبی در تقویت حافظه و شناخت موثر است

به گزارش گروه غذا و دارو سرطان نیوز،به نقل از مدیکال نیوز، آنتی اکسیدانها با کاهش بیش از حد مولکولهای رادیکال آزاد ناپایدار که میتوانند به سلولهای سالم آسیب برسانند، به سلامت سلولها کمک میکنند. در حالی که رادیکالهای آزاد به طور طبیعی ایجاد میشوند، تعداد زیادی از آنها میتوانند سلولهای سالم را تحت تأثیر قرار دهند و باعث آنچه استرس اکسیداتیو نامیده میشود، شوند. استرس اکسیداتیو با طیف وسیعی از مشکلات سلامتی مرتبط است.
آنتی اکسیدانها مولکولهایی هستند که میتوانند به مهار یا جلوگیری از آسیب سلولی در بدن کمک کنند. آنها اغلب در گیاهان یافت میشوند و برخی در بدن انسان وجود دارند، اگرچه آنتی اکسیدانهای مصنوعی نیز به عنوان مکمل مصرف میشوند.
محققان ژاپنی از یک محصول آنتی اکسیدانی ترکیبی در این مطالعه استفاده کردند. این ترکیب حاوی هشت نوع مختلف آنتی اکسیدان است و توسط پروفسور «هاروهیکو اینفوسا» از گروه تحقیقات آنتی اکسیدانی، مرکز تحقیقات علمی و نوآوری در دانشگاه گیفو در ژاپن فرموله شده است.
برای مطالعه جدید، به موشهای ۱۸ ماهه اصلاحشده ژنتیکی، یک آنتیاکسیدان ترکیبی در آب داده شد که به آنها اجازه داده شد تا یک ماه آن را بنوشند یا ننوشند.
در مقایسه با موشهای گروه کنترل که آب تصفیهشده ساده نوشیده بودند، درک مکانی و حافظه کوتاهمدت این موشها در طول دوره آزمایش بهبود یافت.
آزمایشهای تردمیل هم نشان داد که در پایان مطالعه، در موشهای دریافت کننده آنتیاکسیدان ترکیبی مسافت دویدن شأن بهطور قابلتوجهی بیشتر از همتایان عادی شأن که آنتیاکسیدانهای ترکیبی مصرف نکرده بودند، افزایش یافت.
تلاشهای بیشتر برای آموزش موشها روی تردمیل با تجویز مکملهای اضافی، هیچ اثر قابلتوجهی را بین دو گروه نشان نداد، که نشاندهنده این موضوع است که آنتیاکسیدان ترکیبی ممکن است ظرفیت ورزش یا قدرت را بهبود نبخشد، اما ممکن است به جلوگیری از کاهش عضلانی مرتبط با افزایش سن کمک کند.
در بررسی پس از مرگ مغز موشهای دریافت کننده آنتی اکسیدان ترکیبی، محققان کاهش قابل توجهی در آسپارتات آمینوترانسفراز- آنزیمی که نشان دهنده آسیب عضلانی است- آلانین آمینوترانسفراز و همچنین مقادیر کلسترول کل مشاهده کردند.
آنتی اکسیدانهای ترکیبی مکملهایی هستند که چندین آنتی اکسیدان در آنها ترکیب شده اند. مزیت ادعایی آنها تقویت شناخت است. مطالعات متعددی در مورد ارزش آنها انجام شده است، اما مطالعات بالینی تاکنون فقط روی موشها انجام شده است.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟