- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
طراحی ضربانساز قلبی که تا ۳۰۰ سال در بدن کار میکند!

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، ضربانسازها دستگاههای الکترونیکی در دنیای پزشکی هستند که اطمینان حاصل میکنند قلب کاربر به شکل نرمال کار میکند. اگر ریتم قلب ضعیف شود، ضربانساز با افزایش جریان الکتریکی موجب میشود تا قلب به ریتم اصلی خود بازگردد. هر زمان که لازم باشد، ضربانساز تلاش میکند و در صورت لزوم پالسهای سریعتری را ارائه میدهد تا فرد زندگی نرمالی را تجربه کند. ضربانساز برای ایجاد پالس به برق نیاز داشته و این انرژی از طریق یک خازن تامین میشود که باید سریع شارژ و تخلیه شود. این انرژی الکتریکی باید به اندازه کافی باشد تا برای تنظیم مجدد قلب مناسب باشد.
مین دوک نگوین و همکارانش برای بهبود ذخیرهسازی انرژی، روی طراحی جدیدی برای خازنها کار میکنند، آنها میخواهند میزان انرژی از دست رفته بعد از هر بار شارژ/دشارژ را کم کنند و تعداد دفعاتی که خازن با اطمینان شارژ یا تخلیه میشود را افزایش دهند.
مین دوک نگوین میگوید: «ضربانساز باید با ضربان قلب شما همگام باشد، بنابراین باید بتواند تا میلیاردها بار شارژ و تخلیه شود. در غیر این صورت، شما باید هر چند ماه یکبار ضربانساز را تعویض کنید.»
نگوین و تیمش روی نوعی خازن کار میکنند که از چندین لایه نازک از مواد مختلف استفاده میکند. آنها با افزودن لایهها توانستند راندمان را به بیش از ۹۰ ٪ افزایش دهند. این بدان معنی است که کمتر از ۱۰ ٪ از بار الکتریکی مورد استفاده برای شارژ را از دست میرود. این طراحی جدید دو برابرکمتر از طراحیهای قدیمی انرژی از دست میدهد. این دستگاه در محدوده دمایی گسترده ۲۵ تا ۲۰۰ درجه سانتیگراد کار میکند و میتواند تا ۱۰ میلیارد بار شارژ و تخلیه کند. در واقع این دستگاه میتواند تا ۳۰۰ سال عمر کند.
نتایج یافتههای آنها در قالب مقالهای با عنوان “Towards Design Rules for Multilayer Ferroelectric Energy Storage Capacitors – A Study Based on Lead-Free and Relaxor-Ferroelectric/Paraelectric Multilayer Devices” در نشریه Advanced Materials به چاپ رسیده است.
منبع:مهر
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟