- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ بیشتر عمر میکنند

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از هلث دی نیوز، طبق گزارشها، تعداد افرادی که تا سالهای پایانی خود با این بیماری خودایمنی زندگی میکنند، مدام در حال افزایش است.
تیمی به سرپرستی «یونگزه لی»، از بیمارستان دانشگاه پزشکی چین، گفت: «یافتههای جدید نشان میدهد که دیابت نوع ۱ به دلیل بهبود مراقبتهای پزشکی در طی سه دهه، دیگر عاملی در کاهش امید به زندگی نیست.»
دیابت نوع ۱ زمانی رخ میدهد که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به سلولهای بتای پانکراس که انسولین تولید میکنند حمله کرده و آنها را از بین میبرد. افراد مبتلا به بیماری نوع ۱ برای حفظ سلامت خود باید هر روز انسولین مصرف کنند. حدود ۵ درصد از تمام موارد دیابت نوع ۱ هستند.
اگر این بیماری به خوبی کنترل نشود، میتواند بر سلامتی تأثیر بگذارد و در دهههای گذشته، افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ عمر کوتاهتری داشتند.
تیم تحقیق در این مطالعه، دادههای حاصل از مطالعه بار جهانی بیماری و عوامل خطر ۲۰۱۹ را بررسی کردند تا ببینند آیا شرایط برای بیماران بهتر شده است یا خیر.
در سال ۱۹۹۰، تعداد افرادی که تا سن ۶۵ سالگی یا بیشتر با دیابت نوع ۱ زندگی میکردند، ۱.۳ میلیون نفر تخمین زده شد، اما تا سال ۲۰۱۹ این تعداد به بیش از ۳.۷ میلیون نفر افزایش یافت.
در همان زمان، نرخ مرگ و میر ۲۵ درصد کاهش یافت از ۴.۷ در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال ۱۹۹۰ به ۳.۵ در سال ۲۰۱۹ رسید.
براساس این گزارش، «در سطح جهان، شیوع دیابت نوع ۱ در هر گروه سنی از ۶۵ تا ۹۴ سال، به ویژه در میان مردان، حداقل سه برابر شده است، در حالی که میزان مرگ و میر در همه گروههای سنی، به ویژه در میان زنان و افراد کمتر از ۷۹ سال کاهش یافته است».
کنترل قند خون کلیدی برای بهبود نتایج است. به عنوان مثال، فردی با سطح قند خون بالا در معرض خطر بیشتر علائم ناتوان کننده بود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟