- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
دیپلماسی سلامت و برندسازی ملی در گفتار رهبری

امروز مورخ ۷ مردادماه ۱۴۰۳ در بیانات رهبر انقلاب ضمن تاکید بر وحدت ملی و لزوم کنارگذاشتن دوقطبیها و تاکید بر سجایای اخلاقی رئیس جمهور منتخب و همچنین لزوم استفاده از ظرفیتهای داخلی و خارجی برای توسعه کشور شاهد تاکید ایشان بر مفهومی بودیم که در علم سیاستگذاری کلان کشورها از آن به برند ملی سازی تعبیر میشود، مفهومی که در فرمایشات معظم له به حضور تاثیر گذار در معادلات بین المللی و جریانات جهانی تعبیر گردید.
برند سازی ملی و ارائه تصویری هژمونیک و تاثیرگذار از کشور میتواند به عنوان چتری برای سایر برندهای خرد و کلان صنعتی کشور عمل نموده و حامی بی بدیلی برای توسعه تمام ارکان کشور باشد. برند سازی ملی که به خوبی توسط کشورهایی مانند اسپانیا و سنگاپور در طول تاریخ مورد استفاده قرار گرفته است در سالهای اخیر مورد توجه رقبای منطقهای و همسایگان ایران همچون ترکیه و امارات قرار گرفته است.
اجرای صحیح برندسازی ملی علاوه بر استفاده از پتانسیل و توان امنیتی، نظامی و سیاست خارجی محتاج شناخت پتانسیلهای داخلی کشور در حوزههای مختلف است که با توجه به سطح بالای خدمات بهداشتی و درمانی کشور پتانسیلهای موجود در این حوزه به مزیت رقابتی بی بدیل ایران بدل شده است.
در معادلات جهانی در کنار قدرت اقتصادی و نظامی قدرت نرم یکی از مولفههای اصلی قدرت تلقی شده و این مفهوم به خصوص از سال ۱۹۹۰ در سیاستگذاریهای جهانی جایگاهی ویژه را به خود اختصاص داده است.
توجه رسمی به دیپلماسی پزشکی از دهه ۷۰ میلادی در سیاستگذاری آمریکا به چشم میخورد و در سال ۱۹۷۸ پیتر بورن دستیار جیمی کارتر برای اولین بار به این نکته اشاره کرد که استفاده از دیپلماسی پزشکی میتواند باعث افزایش قدرت آمریکا در جهان شود و این سیاست تا به امروز تا جایی پیش رفته است که هجده درصد از حجم اقتصاد عظیم آمریکا را خدمات و کالاهای سلامت محور تشکیل میدهند وعلاوه بر این آمریکا با عرضه خدمات درمانی در سایر کشورها به دنبال ارائه تصویری انساندوستانه از سیاستهای این کشور است.
تا امروز، ایران علی رغم مزایای رقابتی و تواناییهای غیر قابل مقایسه با بسیاری از کشورها و رقبای منطقهای و جهانی در حوزه ارائه خدمات پزشکی در سطح بین المللی نه تنها به شکل نظاره گر غیر فعال عمل کرده است، بلکه متاسفانه در سالهای اخیر به علت هجمههای غیرکارشناسانه و مخاطب پسند در برخی رسانهها اقدام به تخریب چهره پزشکی ایران در سطح داخلی و جهانی گردیده است و نه تنها از فرصتهای موجود به شایستگی استفاده نشده بلکه در پارهای از موارد این فرصتها به رقبا تقدیم گردیده و به جهات مختلف اقتصادی و امنیتی به تهدید بدل گشته است.
سیاستگذاری صحیح در عرصه دیپلماسی پزشکی و بسترسازی برای توسعه توریسم سلامت میتواند باعث افزایش پرستیژ کشور در سطح منطقه و جهان شده و ضمن توسعه اقتصادی کشور زمینه ساز خنثی سازی تبلیغاتی گردد که بر علیه ایران در منطقه و جهان انجام میگردد بنابراین شایسته است با توجه به تاکید مقام معظم رهبری در جمع مسئولین کشوری بر لزوم نقش آفرینی موثر در حوزه بین المللی از پتانسیلهای این حوزه برای رفع دغدغههای این حوزه و حل مشکلات اقتصادی کشور که در بخشی دیگر از بیانات ایشان مورد تاکید قرار گرفت بطور شایسته استفاده شود.
دکتر پوریا عادلی
متخصص رادیو انکولوژی و استراتژیست حوزه درمان
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟