- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
بازگشت حس بویایی پس از ابتلا به کرونا بعد از ۲ سال

به گزارش سرطان نیوز، به نقل از هلث دی نیوز، موضوع نگرانکننده این است که برخی از افراد پس از بهبودی از بیماری، این حواس را به دست نمیآورند و این سوال را ایجاد میکند که آیا دوباره قادر به چشیدن و بوییدن خواهند بود یا خیر.
یک مطالعه جدید گزارش میدهد که حدود ۹ نفر از ۱۰ بیمار این حواس را ظرف دو سال پس از ابتلاء به کووید خود به دست میآورند.
با ردیابی حدود ۱۷۰ بیمار ایتالیایی مبتلا به کووید که همگی حس بویایی یا چشایی خود را از دست داده بودند، محققان دریافتند که این حواس در ۸۹ درصد آنها بازگشته است.
علاوه بر این، در اکثر آنها نسبتاً زود این حواس بازیابی شدند. تنها ۱۱ درصد گزارش کردند که از دست دادن حس چشایی یا بویایی آنها بیش از شش ماه طول کشیده است.
در طول دو سال، تنها ۲.۵٪ از بیماران گزارش کردند که حس بویایی و چشایی آنها هنوز بازنگشته است. ۹ درصد دیگر گفتند که این حواس بهبود یافته اما بهبودی به طور کامل نبوده است.
دکتر پائولو بوسکولو-ریزو، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه تریست ایتالیا، میگوید: چند نظریه وجود دارد که چرا کووید باعث از بین رفتن حس بویایی و چشایی میشود.
یک نظریه این است که ویروس سلولهای پشتیبان اطراف نورونها را که حس بویایی را پردازش میکنند، آلوده میکند و به طور غیرمستقیم باعث ایجاد تغییراتی در نحوه عملکرد نورونها میشود.
او گفت: شاید به دلیل این واقعیت که نورونها مستقیماً توسط ویروس یا پاسخ ایمنی آلوده یا تخریب نمیشوند، در نهایت عملکردشان باز میگردد.
بوسکولو گفت: تئوری دیگر این است که همان التهابی که باعث مه مغزی میشود ممکن است سایر قسمتهای سیستم عصبی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
او گفت: احتمالاً التهاب در سیستم عصبی مرکزی بسیار بسیار زیاد است و بدیهی است که شامل اعصابی میشود که به حس چشایی و بویایی مربوط میشوند. و همانطور که این التهاب به آرامی فروکش میکند، عملکرد عصبی به آرامی باز میگردد.
بوسکولو افزود: متأسفانه، از آنجایی که کووید به تعدادی از سیستمهای مختلف بدن آسیب میزند، بیماران نمیتوانند انتظار داشته باشند که همه چیز به راحتی حس بویایی و چشایی بهبود یابد.
در این مطالعه، نزدیک به ۱۹ درصد از بیماران گفتند که هنوز دو سال پس از ابتلاء به کووید با خستگی مواجه هستند و ۱۱ درصد نیز تنگی نفس را گزارش کردند.
در مجموع، ۲۸ درصد گفتند که حداقل با یک علامت دائمی کووید طولانی مواجه هستند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟