- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلول‌ها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامه‌ریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهره‌ای که بیش از نیم‌قرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایب‌رئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیش‌سرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابه‌جایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
فضانوردی به مغز آسیب می‌رساند؟
برای فضانوردانی که ماه‌ها در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) کار می‌کنند، خبرهای خوبی وجود دارد.
به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، در حالی که بدن و مغز فضانوردان تحت تأثیر تشعشعات، گرانش تغییر یافته، موقعیت‌های کاری چالش برانگیز و کم خوابی در این مأموریت‌ها قرار می‌گیرد، مطالعه روی ۲۵ فضانورد هیچ مدرکی مبنی بر اینکه این شرایط به مهارت‌های فکری آنها در درازمدت آسیب می‌رساند، نشان نداد.
«شینا دیو»، نویسنده اول از آزمایشگاه عملکرد و سلامت رفتاری ناسا، می‌گوید: «زندگی و کار در فضا با اختلالات شناختی گسترده‌ای که حاکی از آسیب قابل توجه مغز باشد، مرتبط نیست.»
در طول استقرار در فضا، فضانوردان باید وظایف پیچیده‌ای را انجام دهند و حتی اشتباهات کوچک می‌تواند عواقب جدی داشته باشد.
به طور متوسط، کسانی که در این مطالعه شرکت کردند، شش ماه در ISS کار کردند.
به گفته محققان، آزمایش‌های مهارت‌های ذهنی که قبل، در حین و بعد از مأموریت‌ها انجام شد، تغییراتی را نشان داد، اما هیچ چیز دائمی یا حاکی از آسیب به سیستم عصبی مرکزی وجود نداشت.
برای این مطالعه، فضانوردان یک سری آزمایش برای اندازه گیری سرعت و دقت در کارهای مختلف ذهنی انجام دادند. آنها قبل از مأموریت خود، در ابتدا و پایان مأموریت و مجدداً در ۱۰ و ۳۰ روز پس از بازگشت به زمین تحت آزمایش قرار گرفتند.
این مطالعه نشان داد که در فضا، آنها برای تکمیل تست‌های سرعت پردازش ذهنی، حافظه فعال و توجه زمان بیشتری نیاز داشتند. تغییرات برای دوره‌های مختلف ادامه یافت.
بیشتر بخوانید
دیو می‌گوید: «برای مثال، کُند شدن عملکرد در توجه، فقط در اوایل مأموریت مشاهده شد، در حالی که عملکرد کُند در سرعت پردازش تا زمانی که مأموریت پایان یافت و خدمه به زمین بازگشتند، به سطح اولیه بازنگشت.»
آزمایش‌ها نشان داد که برخی از حوزه‌های شناختی بیشتر از سایر بخش‌ها تحت تأثیر قرار می‌گیرند.
دیو گفت: «حتی در زمین، سرعت پردازش، حافظه کاری و توجه حوزه‌های شناختی هستند که می‌توانند تغییرات موقتی را زمانی که فرد تحت استرس است نشان دهند. دامنه‌های دیگر، مانند حافظه، کمتر آسیب پذیر هستند.»
این مطالعه نشان داد که فضانوردان با همین عوامل استرس زا مواجه هستند، اما موارد دیگری که منحصر به فضا هستند نیز به آنها آسیب می‌رساند.
آنها گفتند: «ما دریافتیم که آسیب پذیرترین حوزه‌ها در زمانی که فضانوردان در ایستگاه فضایی بین المللی حضور دارند، همان مناطقی هستند که بیشتر در معرض عوامل استرس زا روی زمین هستند.»
پربازدید های روز
آخرین اخبار
پربحث ترین
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
واکسن آنفلوانزا برای بیماران سرطانی چه زمانی تزریق شود؟ با انواع واکسن، زمان واکسیناسیون در شیمی‌درمانی و نکات مهم پیشگیری از آنفلوانزا آشنا شوید.
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطان‌های پیشرفته با هدف‌گیری ریزمحیط تومور
پروفسور محمداسماعیل اکبری از بررسی رویکردی برای درمان سرطان‌های پیشرفته با هدف‌گیری FAP در ریزمحیط تومور و استفاده از FAPI و رادیوایزوتوپها خبر داده است.
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟ دکتر پوریا عادلی در یادداشتی به دشواری‌های حرفه پزشکی، رابطه پزشک و بیمار، اعتماد، مسئولیت حرفه‌ای و معنای طبابت می‌پردازد.
آیا در سرطان پستان Luminal A می‌توان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
مطالعه LUMINA بررسی کرد آیا در زنان منتخب مبتلا به سرطان پستان Luminal A با خطر بسیار پایین عود، می‌توان پس از جراحی حفظ پستان رادیوتراپی را حذف کرد؛ نتایجی امیدوارکننده اما نیازمند پیگیری طولانی‌مدت.
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟
تحلیل جدید دادههای RTOG 9501 و EORTC 22931 نشان می‌دهد ENE و حاشیه مثبت عوامل پرخطر مهمی هستند، اما شاید بهتنهایی پیشبینیکننده قطعی سود از کمورادیوتراپی پس از عمل نباشند.
پرطرفدارترین