مطالعه NSABP B-51 واهمیت آن برای رادیوانکولوژیست ها : بررسی نقش پرتودرمانی در سرطان پستان مراحل اولیه

مطالعه NSABP B-5‌1 به عنوان یک کارآزمایی بالینی فاز ۳، طراحی شده است تا نقش پرتودرمانی در مدیریت بیماران مبتلا به سرطان پستان در مراحل اولیه را بازنگری کند. این مطالعه به‌طور خاص بر بیمارانی متمرکز است که در ابتدا وضعیت گره‌های لنفاوی مثبت داشتند اما پس از شیمی‌درمانی نئوادجوانت، به وضعیت گره‌های لنفاوی منفی رسیده‌اند. هدف اصلی این مطالعه، بررسی این سؤال کلیدی بود که آیا می‌توان پرتودرمانی ناحیه‌ای گره‌های لنفاوی (regional nodal irradiation یا RNI) را در این گروه بیماران حذف کرد یا خیر.

طراحی مطالعه

مطالعه شامل بیمارانی بود که در ابتدا بیماری گره‌های لنفاوی مثبت (cN1) داشتند و تحت شیمی‌درمانی نئوادجوانت قرار گرفتند. این بیماران در دو بازو قرار گرفتند:

1. بازوی RNI: شامل پرتودرمانی ناحیه‌ای گره‌های لنفاوی در کنار پرتودرمانی به بستر تومور یا پستان.

2. بازوی بدون RNI: که در آن تنها بستر تومور یا پستان تحت پرتودرمانی قرار گرفت.

پرتودرمانی بستر تومور طبق پروتکل‌ها و استانداردهای معمول انجام شد، در حالی که ناحیه‌ای شامل گره‌های سوپراکلار، اینفراکلار، و گره‌های داخلی مامریال در بازوی RNI هدف قرار گرفت.

اهداف اولیه و ثانویه

هدف اولیه این مطالعه ارزیابی بقای بدون عود سرطان پستان تهاجمی (Invasive Breast Cancer-Free Survival یا iBCFS) بود.

اهداف ثانویه شامل بقای کلی (Overall Survival یا OS)، نرخ عود موضعی-ناحیه‌ای، و عوارض مرتبط با پرتودرمانی بود.

نتایج کلیدی

در سمپوزیوم سرطان پستان سن آنتونیو ۲۰۲۳، نتایج میانگین پیگیری ۵۹.۵ ماهه ارائه شد. نتایج نشان‌دهنده تفاوت اندک و از نظر آماری غیرمعنادار بین دو بازو بود:

1. بقای بدون عود سرطان پستان تهاجمی (iBCFS):

• در بازوی RNI: ۹۲.۷٪

• در بازوی بدون RNI: ۹۱.۸٪

• تفاوت معنادار نبود (HR: 0.88؛ CI: 0.60-1.29؛ P = 0.51).

2. بقای کلی (OS):

• در هر دو بازو تقریباً مشابه بود، با تفاوت اندک و غیرمعنادار.

3. عود موضعی-ناحیه‌ای:

• نرخ عود موضعی-ناحیه‌ای نیز بین دو بازو مشابه بود، که نشان می‌دهد حذف RNI در این بیماران خطر قابل توجهی اضافه نمی‌کند.

4. عوارض جانبی:

• در بازوی RNI افزایش جزئی در عوارض مرتبط با پرتودرمانی مانند لنف ادم و فایبروز گزارش شد، اما این عوارض در سطح قابل قبول قرار داشت.

تحلیل نتایج

نتایج این مطالعه نشان داد که حذف RNI در بیمارانی که پس از شیمی‌درمانی نئوادجوانت به وضعیت گره‌های لنفاوی منفی رسیده‌اند، به طور کلی بر بقای بدون عود تأثیر معناداری ندارد. این یافته‌ها حاکی از این است که می‌توان درمان را در این گروه از بیماران فردی‌سازی کرد و احتمالاً برخی از آن‌ها را از عوارض اضافی RNI معاف نمود.

اما، مهم است که در نظر بگیریم این نتایج به معنای حذف کامل RNI برای همه بیماران نیست. زیرگروه‌هایی ممکن است همچنان از این درمان بهره‌مند شوند. به‌ویژه در بیمارانی که خطر بالاتری از عود در ناحیه گره‌های لنفاوی دارند، مانند بیماران جوان‌تر یا آن‌هایی که ویژگی‌های بیولوژیک پرخطر دارند.

اهمیت برای رادیوانکولوژیست‌ها

برای رادیوانکولوژیست‌ها، این مطالعه پیامدهای مهمی دارد:

1. شخصی‌سازی درمان: داده‌های NSABP B-51 می‌توانند به شناسایی بیمارانی که ممکن است به RNI نیاز نداشته باشند، کمک کنند.

2. کاهش عوارض جانبی: حذف RNI می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی بیماران از طریق کاهش عوارضی مانند لنف ادم کمک کند.

3. تأکید بر تیم‌محور بودن درمان: تصمیم‌گیری در مورد حذف RNI باید با در نظر گرفتن همه عوامل بالینی و همکاری نزدیک با تیم‌های جراحی و انکولوژی انجام شود.

نتیجه‌گیری

مطالعه NSABP B-51 شواهد محکمی برای بازنگری در رویکرد درمانی سرطان پستان ارائه کرده است. حذف پرتودرمانی ناحیه‌ای گره‌های لنفاوی در بیمارانی که پس از شیمی‌درمانی نئوادجوانت به وضعیت گره‌های لنفاوی منفی رسیده‌اند، می‌تواند یک گزینه عملی باشد. با این حال، نیاز به بررسی بیشتر برای شناسایی دقیق بیمارانی که از حذف این درمان بهره‌مند می‌شوند، وجود دارد.

نویسنده:دکتر پوریا عادلی متخصص رادیوانکولوژی