ساکیتوزوماب گوویتکان به همراه پمبرولیزوماب؛ استاندارد جدید درمان خط اول سرطان پستان متاستاتیک؟

مطالعه فاز سوم تصادفی ASCENT-04 که با نام KEYNOTE-D19 نیز شناخته می‌شود، در کنگره سالانه ASCO 2026 (LBA1000) نتایج امیدوارکننده‌ای را در درمان بیماران مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک ارائه کرد.

در این کارآزمایی، اثربخشی ترکیب ساکیتوزوماب گوویتکان، یک کونژوگه آنتی‌بادی-داروی هدفمند علیه Trop-2، به همراه پمبرولیزوماب، مهارکننده ایست بازرسی ایمنی PD-1، با درمان استاندارد مقایسه شد. بیماران شرکت‌کننده پیش از این هیچ درمانی برای بیماری متاستاتیک دریافت نکرده بودند و از وضعیت عملکردی مناسبی برخوردار بودند.

نتایج تحلیل نهایی نشان داد که درمان ترکیبی از نظر شاخص‌های بقای طولانی‌مدت، برتری آماری و بالینی قابل‌توجهی نسبت به درمان استاندارد دارد. در شاخص بقای بدون پیشرفت مرحله دوم (PFS2)، میانه بقا در گروه دریافت‌کننده درمان ترکیبی، به دلیل ادامه سود درمانی، در زمان تحلیل هنوز به دست نیامده بود، در حالی که این شاخص در گروه کنترل ۲۱ ماه گزارش شد. همچنین نسبت خطر (HR) برابر با ۰٫۶۷ نشان داد که این درمان خطر پیشرفت بیماری یا مرگ را در این مرحله ۳۳ درصد کاهش داده است.

مزیت درمان در شاخص زمان تا شروع نخستین درمان خط بعدی (TFST) نیز مشاهده شد؛ به‌طوری که میانه این زمان در گروه درمان ترکیبی ۱۷٫۳ ماه و در گروه کنترل ۹٫۸ ماه بود که بیانگر به تعویق افتادن قابل‌توجه نیاز به درمان بعدی است.

نکته مهم دیگر آن بود که این برتری درمانی حتی با وجود آنکه ۸۱ درصد بیماران گروه کنترل پس از پیشرفت بیماری به درمان با ساکیتوزوماب گوویتکان تغییر مسیر (Cross-over) دادند، همچنان حفظ شد. این موضوع نشان می‌دهد که شروع زودهنگام درمان ترکیبی نسبت به استفاده از ساکیتوزوماب گوویتکان در خطوط بعدی درمان، مزیت بالینی بیشتری ایجاد می‌کند.

در مجموع، یافته‌های مطالعه ASCENT-04 از استفاده زودهنگام ترکیب ساکیتوزوماب گوویتکان و پمبرولیزوماب به‌عنوان یک راهبرد درمانی مؤثر در بیماران مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک حمایت می‌کند و شواهد بیشتری در تأیید هم‌افزایی میان درمان‌های ایمنی و کونژوگه‌های آنتی‌بادی-دارو ارائه می‌دهد.