- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
کدام بیماری عفونی بزرگترین بحران سلامت در سال ۲۰۲۵ است؟

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، با مهار ویروس کرونا که به لطف واکسنهای بسیار مؤثر حاصل شد، اکنون سه بیماری عفونی بیشترین نگرانی را برای مسئولان بهداشت عمومی ایجاد کردهاند: مالاریا که عامل به وجود آمدن آن یک انگل است، ایدز که حاصل فعالیت یک ویروس است و سل که در نتیجه یک باکتری به وجود میآید.
این سه بیماری روی هم در مجموع سالانه حدود ۲ میلیون نفر را میکشند.
علاوه بر این بیماریها مقامهای نظارتی فهرستهایی برای عوامل بیماریزای اولویتدار نیز در دست دارند، بهویژه آنهایی که در برابر آنتیبیوتیکها و ضدویروسها مقاوم شدهاند.
دانشمندان به صورت دائم بیماریها را برای برآورد میزان خطر ظهور انواع جهشیافتهشان تحت نظر دارند. در حالی که معضل آینده میتواند از هر نوع عامل بیماریزایی ناشی شود، برخی گروهها بیش از دیگران احتمال دارند که شیوع سریع ایجاد کنند از جمله ویروسهای آنفلوآنزا.
نگرانی از آنفلوآنزای پرندگان
یکی از ویروسهای آنفلوآنزا که در حال حاضر نگرانی زیادی ایجاد کرده و در آستانه تبدیل شدن به مشکلی جدی در سال ۲۰۲۵ است، زیرگروهی از آنفلوآنزای «نوع آ» است که گاهی به آن «آنفلوآنزای پرندگان» گفته میشود.
این ویروس به طور گسترده در پرندگان وحشی و اهلی مانند طیور پخش شده و اخیراً نیز در گاوهای شیری در چندین ایالت آمریکا و در اسبها در مغولستان یافت شده است.
مقامات نسبت به شیوع همهگیری آنفولانزای پرندگان هشدار دادهاند
وقتی موارد آنفلوآنزا در حیواناتی مانند پرندگان شروع به افزایش میکند همیشه این نگرانی وجود دارد که ممکن است به انسانها منتقل شود.
در واقع آنفلوآنزای پرندگان میتواند انسانها را آلوده کند. امسال در آمریکا ۶۱ مورد شناسایی شده است که بیشتر ناشی از تماس کارگران مزارع با گاوهای آلوده یا نوشیدن شیر خام بوده است.
در مقایسه با تنها دو مورد در قاره آمریکا طی دو سال گذشته، این افزایش بسیار قابل توجه است. ترکیب این موضوع با نرخ مرگ و میر ۳۰ درصدی در بین عفونتهای انسانی باعث شده که رتبه آنفلوآنزای پرندگان به سرعت در فهرست بیماریهای اولویتدار مسئولان بهداشت عمومی بالا رود.
خوشبختانه به نظر نمیرسد این آنفولانزا بتواند از فردی به فرد دیگر منتقل شود. موضوعی که احتمال ایجاد یک همهگیری در انسانها را بهطور قابل توجهی کاهش میدهد.
با این حال یک مطالعه اخیر نشان داده است که یک جهش در ژنوم این ویروس میتواند را قادر به انتقال از انسان به انسان کند. امری که میتواند آغازگر یک همهگری جدید باشد.
اگر این سویه از آنفلوآنزا چنین تغییری پیدا کند و بتواند بین انسانها منتقل شود، دولتها باید به سرعت برای کنترل شیوع آن اقدام کنند. مراکز کنترل بیماری در سراسر جهان برنامههای آمادگی برای همهگیری آنفلوآنزای پرندگان و سایر بیماریهای در حال ظهور را تهیه کردهاند.
بهعنوان مثال، بریتانیا برای مقابله با خطر در سال ۲۰۲۵میلادی ۵ میلیون دوز واکسن «اچ۵» که میتواند انسانها را در برابر آنفلوآنزای پرندگان محافظت کند خریداری کرده است.
محققان هشدار دادهاند در همان حال که مقامات جهانی باید مراقب ظهور بیماریهای همهگیر جدید باشند، نباید از «همهگیریهای آهسته» مانند مالاریا، ایدز، سل و دیگر عوامل بیماریزا که همچنان انسانها را تحت تأثیر قرار میدهند غافل شوند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟