کوچکترین ضربان ساز جهان، جراحی قلب را متحول میکند

دانشمندان از کوچکترین ضربان ساز رونمایی کردند که راه حلی موقتی برای ضربان قلب ارائه می دهد. این دستگاه بی‌سیم و قابل حل نشان‌دهنده یک پیشرفت بزرگ در فناوری پزشکی است و می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر مراقبت از قلب در آینده داشته باشد.

کد خبر: ۱۸۲۰۲

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، به نقل از indiatimes، در یک پیشرفت بزرگ، دانشمندان دانشگاه نورث وسترن، کوچک‌ترین ضربان‌ساز جهان را رونمایی کردند، کوچک‌تر از چیزی که می‌توان تصور کرد، حتی کوچک‌تر از اندازه یک دانه برنج. این دستگاه انقلابی در مراحل اولیه توسعه، راه حلی موقت برای تنظیم ضربان قلب ارائه می‌دهد و می‌تواند آینده مراقبت از قلب را به طور چشمگیری تغییر دهد.

ایگور افیموف، متخصص قلب و عروق تجربی از دانشگاه نورث‌وسترن آمریکا و یکی از سرپرستان مطالعه‌ای تازه در حوزه قلب، می‌گوید: «انگیزه اصلی ما، کودکان بودند.»

بر اساس گزارش‌ها، حدود ۱ درصد از کودکان در سراسر جهان، صرف‌نظر از شرایط اقتصادی یا جغرافیایی، با نقایص مادرزادی قلب متولد می‌شوند. خوشبختانه بسیاری از این کودکان تنها پس از یک عمل جراحی ساده، به ضربان‌ساز موقت نیاز دارند و معمولاً طی هفت روز قلب آنها خودبه‌خود بهبود می‌یابد.

اما همین یک هفته، دورانی حیاتی برای حفظ جان کودک است. اکنون، فناوری‌ای نوین توسعه یافته که می‌تواند قلب کودک را با حداقل مداخله و حداکثر ایمنی تحریک کند — بدون نیاز به جراحی ثانویه برای برداشتن دستگاه.

ضربان‌ساز موقت چیست و چه تفاوتی با نوع دائمی دارد؟
ضربان‌ساز دائمی دستگاهی است که معمولاً با عمل جراحی در بدن بیمار کاشته می‌شود تا ضربان قلب را در درازمدت تنظیم کند.
اما در برخی شرایط، همچون جراحی قلب، حمله قلبی، عفونت یا مصرف برخی داروها، تنها به یک ضربان‌ساز موقت نیاز است تا قلب به حالت طبیعی بازگردد. در این موارد، ضربان‌ساز فقط چند روز در بدن باقی می‌ماند.

ضربان‌ساز‌های موقت فعلی معمولاً نیاز به بخیه‌زدن الکترود‌ها به عضله قلب دارند، که با سیم‌هایی به دستگاهی روی قفسه سینه متصل می‌شوند. این سیم‌ها بعد از بهبود بیمار، توسط پزشک کشیده می‌شوند که می‌تواند در برخی موارد، موجب آسیب به بافت قلب شود.

چه چیزی ضربان‌ساز جدید را متفاوت میکند؟
ضربان‌ساز جدید که توسط تیمی به سرپرستی جان راجرز در دانشگاه نورث‌وسترن توسعه یافته، تنها یک میلی‌متر ضخامت و ۳.۵ میلی‌متر طول دارد – کوچک به اندازه‌ای که در نوک یک سرنگ جا می‌شود.

مهم‌تر از همه اینکه:
کاملاً بی‌سیم است
به شکل نرم و قابل‌انعطاف طراحی شده
پس از پایان عملکردش، به صورت طبیعی در بدن حل می‌شود
نیازی به هیچ‌گونه جراحی برای خارج‌کردن ندارد
این فناوری چگونه عمل می‌کند؟
این ضربان‌ساز به پچی نرم متصل می‌شود که روی قفسه سینه بیمار قرار می‌گیرد.

هنگامی که پچ بی‌نظمی در ضربان قلب تشخیص دهد، سیگنال نوری ارسال می‌کند.

این سیگنال به ضربان‌ساز دستور می‌دهد تا با تحریک الکتریکی، ریتم قلب را تنظیم کند.

انرژی این فرآیند از یک سلول گالوانیکی تأمین می‌شود که مایعات بدن را به پالس‌های الکتریکی تبدیل می‌کند.

آزمایش‌های موفق در حیوانات و بافت انسانی
در مقاله‌ای که در مجله معتبر Nature منتشر شده، گزارش شده که این ضربان‌ساز جدید در آزمایش‌هایی روی موش‌ها، خوک‌ها، سگ‌ها و بافت‌های قلب انسان در شرایط آزمایشگاهی عملکرد بسیار موفقی داشته است.

به گفته جان راجرز، آزمایش‌های انسانی این فناوری می‌تواند در دو تا سه سال آینده آغاز شود. او اعلام کرده که آزمایشگاه تحقیقاتی‌اش برای توسعه این فناوری یک استارتاپ تخصصی تأسیس کرده است.