- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
انتقال عفونت بیمارستانی خطرناک سه برابر بیشتر از حد تصور

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، یافتههای جدید پژوهشگران نشان میدهد که یکی از شایعترین عفونتهای بیمارستانی، کلستریدیوم دیفیسیل، به مراتب بیشتر از آنچه که پیشتر تصور میشد، از طریق سطوح مختلف بیمارستانها مانند تختها، تجهیزات و دستان کارکنان منتقل میشود. این باکتری مسری میتواند اسهال، درد شکمی و تب شدید ایجاد کرده و در برخی موارد حتی کشنده باشد.
پژوهشگران از دانشگاه یوتا با ردیابی این باکتری در محیط بیمارستان، به این نتیجه رسیدند که انتقال این باکتری در بخشهای مراقبتهای ویژه (آیسییو) به مراتب بیشتر از آنچه پیشتر برآورد شده بود، رخ میدهد. به گفته دکتر مایکل روبین، اپیدمیولوژیست و سرپرست تیم تحقیقاتی، این یافتهها نشاندهنده وجود یک شبکه پنهان از انتقال آلودگی است که از سطوح به بیماران و بالعکس صورت میگیرد.
در این مطالعه، باکتری کلستریدیوم دیفیسیل در بدن یا محیط اتاق ۱۰ درصد از بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه شناسایی شد. جالب است که در بیشتر موارد، این باکتریها از نظر ژنتیکی مشابه باکتریهایی بودند که در بدن یا محیط اطراف بیماران دیگر شناسایی شده بودند، که نشان میدهد این باکتریها از یک بیمار به بیمار دیگر منتقل شدهاند.
یکی از ویژگیهای بارز این باکتریها، توانایی مقاومت آنها در برابر اقدامات ضد باکتریایی معمول است. کلستریدیوم دیفیسیل میتواند مدتی طولانی در خارج از بدن زنده بماند و حتی در برابر پاککنندههای بر پایه الکل نیز مقاوم باشد. این امر باعث میشود که باکتریها از یک بیمار به سطوح اتاق منتقل شوند و ممکن است بیمار دیگری را در معرض آلودگی قرار دهند.
پژوهشگران امیدوارند که این یافتهها موجب اصلاح پروتکلهای بهداشتی و پیشگیرانه در بیمارستانها شود. آنها تأکید دارند که استفاده از تجهیزات حفاظتی فردی مانند دستکش و روپوش، و همچنین رعایت دقیق بهداشت دستها، میتواند نقش مهمی در قطع این نوع انتقال مخفی داشته باشد.
این تحقیق در مجله JAMA Network Open منتشر شده است و امیدوار است که بتواند منجر به بهبود روشهای کنترل و جلوگیری از انتشار این نوع عفونتهای بیمارستانی شود.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟