- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
کاهش نرخ امید به زندگی در آمریکا

به گزارش سرطان نیوز، بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، کاهش نرخ امید به زندگی از ۷۷ سال در سال ۲۰۲۰ به ۷۶.۱ سال در سال ۲۰۲۱، امید به زندگی در ایالات متحده را در پایینترین سطح از سال ۱۹۹۶ قرار میدهد.
به گفته این آژانس، کاهش نزدیک به یک ساله در سال ۲۰۲۱، به علاوه کاهش نزدیک به دو ساله در سال ۲۰۲۰، بزرگترین کاهش متوالی از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۳ بوده است.
به گفته این مؤسسه، پاندمی کووید، مصرف بیش از حد مواد مخدر و خودکشی باعث کاهش نرخ امید به زندگی شده اند.
«رابرت اندرسون»، رئیس آمار مرگ و میر در مرکز ملی آمار بهداشت این مؤسسه، گفت: «پاندمی کووید عامل اصلی در کاهش نرخ امید به زندگی بود. عوامل دیگر صدمات غیرعمدی بودند، و این عوامل عمدتاً ناشی از افزایش مصرف بیش از حد مواد مخدر و سایر علل مرگ و میر نیز هستند که احتمالاً مربوط به پاندمی میشوند، اما مستقیماً به ویروس مربوط نیستند.»
با نگاهی به آینده، اندرسون شک دارد که امید به زندگی در سال ۲۰۲۲ دوباره افزایش یابد و احتمال دارد کاهش بیشتری هم وجود داشته باشد.
بیشترین کاهش امید به زندگی در میان مردم سرخپوست آمریکا و بومیان آلاسکا بود که با ۱.۹ سال کاهش به ۶۵.۲ سال در سال ۲۰۲۱، مشابه با امید به زندگی در ایالات متحده در سال ۱۹۴۴ بود. به گفته محققان بین سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱، این گروهها ۶.۶ سال نرخ امید به زندگی شأن را از دست دادند.
در میان سفیدپوستان، کاهش در سال ۲۰۲۱ یک سال بود؛ از ۷۷.۴ در سال ۲۰۲۰ به ۷۶.۴ سال. در میان سیاه پوستان، این کاهش تقریباً یک سال بود، از ۷۱.۵ سال به ۷۰.۸ در سال ۲۰۲۱. در هر دو گروه، امید به زندگی در سال ۲۰۲۱ کمترین میزان از سال ۱۹۹۵ بود.
در میان مردم آسیایی تبار، امید به زندگی نیز بسیار کمتر از یک سال کاهش یافته و به ۸۳.۵ سال رسیده است که بالاترین نرخ امید به زندگی در بین هر گروهی است که در این گزارش آمده است.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟