- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
نقشه راه توسعه هوش مصنوعی در عرصه سلامت ایران

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، سلامت دیجیتال و به ویژه هوش مصنوعی، امروزه نه یک انتخاب، که یک ضرورت راهبردی برای ارتقای کیفیت، عدالت و کارآیی نظام سلامت است. ایران با برخورداری از زیرساختهای نسبتاً گسترده بهداشتی درمانی، نیروی انسانی متخصص و دانش فنی قابل توجه، در آستانه تحولی بزرگ قرار دارد؛ تحولی که میتواند سلامت را از بیمارستانها به خانهها ببرد و خدمات تشخیصی و درمانی را در دسترستر کند. اما رسیدن به این چشمانداز، نیازمند نقشهراهی ملی، منسجم و عملیاتی است که با الهام از تجارب جهانی و متناسب با نیاز بومی کشور و با تاکید بر توان بی بدیل پزشکی کشور طراحی شده باشد.
نقشه راه پیشنهادی توسعه هوش مصنوعی در سلامت ایران باید بر سه پایه استوار باشد: زیرساخت، توانمندسازی و حکمرانی. ابتدا باید زیرساختهای داده و ابرمحاسبات ملی بهصورت متمرکز و امن فراهم شود تا امکان گردآوری، ذخیره و پردازش کلاندادههای سلامت در مقیاس ملی فراهم آید. بدون داده استاندارد، تمیز و قابل دسترس، هیچ مدل هوشمندی قابل آموزش یا استقرار نیست. این امر مستلزم ایجاد «مرکز ملی دادههای سلامت» با رعایت کامل حریم خصوصی و اصول اخلاقی است.
در گام دوم، توانمندسازی نیروی انسانی و توسعه اکوسیستم نوآوری در اولویت قرار گیرد. آموزش پزشکان، پرستاران و تکنسینها برای کار با ابزارهای هوشمند، حمایت از استارتاپهای سلامت دیجیتال و ایجاد شبکههای همکاری بین دانشگاههای پزشکی، مراکز تحقیقاتی و صنعت، از ارکان کلیدی این بخش است. پروژههای پایلوت در حوزههای پرنیاز مانند «غربالگری خودکار سرطانهای شایع با استفاده از هوش مصنوعی»، «پزشکی از راه دور برای مناطق محروم» و «پیشبینی اپیدمیها با تحلیل دادههای بهداشتی» میتوانند هم اثربخشی سریع داشته باشند و هم اعتماد سیاستگذاران و جامعه را جلب کنند.
سومین و حیاتیترین رکن، حکمرانی هوشمند و آیندهنگر است. تشکیل «شورای عالی هوش مصنوعی در سلامت» متشکل از نمایندگان وزارت بهداشت، سازمان نظام پزشکی، دانشگاهها، بخش خصوصی و حقوقدانان میتواند تضمینکننده تدوین سیاستهای هماهنگ، رگولاتوری مناسب و استانداردهای ملی باشد. قوانین شفاف در مورد مسئولیتپذیری، برچسبگذاری مدلهای تشخیصی و حفظ حریم خصوصی دادههای حساس سلامت، باید به سرعت تدوین و ابلاغ شوند.
ایران میتواند با بهرهگیری از ظرفیتهای داخلی و همکاریهای هدفمند بینالمللی که هماکنون در حال پیشروی در این عرصه هستند به جایگاه منطقهای و جهانی شایستهای در حوزه سلامت دیجیتال دست یابد. اما زمان برای اقدام اکنون است. هوش مصنوعی منتظر نمیماند.
نویسنده: دکتر پوریا عادلی، متخصص رادیوانکولوژی
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟