- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
زنگ خطر برای دیابتیها؛ شیوع بالای انگلهای دهانی در افراد مبتلا به دیابت

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز، دکتر حسین محمودوند، دانشیار انگلشناسی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی لرستان، از شیوع نگرانکننده انگلهای دهانی در میان مبتلایان به دیابت در ایران خبر داد.
او در تشریح نتایج یک مطالعه مورد-شاهدی گفت: «نتایج بررسی ما نشان داد که بیماران مبتلا به دیابت شیرین، بیش از دو برابر افراد غیردیابتی در معرض آلودگی به دو انگل شایع دهانی یعنی انتاموبا ژینژیوالیس و تریکوموناس تناکس قرار دارند.»
نخستین مطالعه گسترده در ایران
این مطالعه برای اولین بار در کشور، به بررسی دقیق ارتباط دیابت با شیوع انگلهای دهانی پرداخت. پژوهش در بازه زمانی دسامبر ۲۰۲۲ تا ژوئن ۲۰۲۴ و با مشارکت ۱۰۰۰ نفر (۵۰۰ بیمار دیابتی و ۵۰۰ فرد سالم) در مراکز درمانی خرمآباد انجام شد. نمونههای دهانی با دو روش میکروسکوپی و تست PCR بررسی شدند.
نتایج نشان داد:
در گروه دیابتی، ۲۷.۲ درصد با روش میکروسکوپی و ۲۹.۲ درصد با PCR آلوده به انگل بودند.
در گروه غیردیابتی، میزان آلودگی تنها ۱۲.۲ درصد (میکروسکوپی) و ۱۳ درصد (PCR) بود.
این اختلاف معنادار از نظر آماری، نشاندهنده ارتباط قوی بین دیابت و افزایش خطر آلودگی است. (P<0.001)
عوامل خطر و عوامل محافظتی
دکتر محمودوند همچنین به عوامل اجتماعی و رفتاری مؤثر بر این آلودگی اشاره کرد. بر اساس دادههای گردآوریشده:
درآمد پایین، تحصیلات کمتر و محل سکونت از مهمترین عوامل خطر بودند.
در مقابل، استفاده منظم از دهانشویه بهطور قابل توجهی خطر آلودگی را کاهش میداد.
پیامدهای بالینی و لزوم اقدام پیشگیرانه
این دانشیار دانشگاه با تأکید بر اینکه دیابت یکی از عوامل تشدید بیماریهای لثه است، افزود:
«وجود انگلهای دهانی مانند انتاموبا و تریکوموناس میتواند وضعیت لثهها را در بیماران دیابتی وخیمتر کند و به تخریب سریعتر بافت لثه منجر شود.»
او خواستار آموزش و برنامهریزی برای پیشگیری هدفمند در این گروه آسیبپذیر شد و گفت: «متخصصان دندانپزشکی باید در بررسیهای بالینی بیماران دیابتی، به وجود انگلهای دهانی بهعنوان یک عامل تهدیدکننده سلامت توجه بیشتری نشان دهند.»
«بهداشت دهان در بیماران دیابتی تنها محدود به مسواکزدن و کنترل پلاکهای میکروبی نیست؛ انگلهای دهانی، تهدیدی پنهان اما قابل پیشگیریاند. آموزش بیماران، پیگیریهای منظم دندانپزشکی و بهکارگیری عادات بهداشتی صحیح میتواند خطر ابتلا را بهطور چشمگیری کاهش دهد.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟