- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
پیشگیری از دیابت با قوی سازی عضلات

به گزارش گروه بهداشت و درمان سرطان نیوز،به نقل از هلث دی نیوز، در مطالعهای که اخیراً بر روی موشهایی که رژیم غذایی پرچرب داشتند، انجام شد، دانشمندان دانشگاه ویرجینیا تک دریافتند که هم دویدن و هم وزنه زدن کنترل قند خون را بهبود میبخشند، اما تمرینات مقاومتی در کاهش چربی بدن، بهبود تحمل گلوکز و کاهش مقاومت به انسولین مؤثرتر بودند.
همه این عوامل به پیشگیری و مدیریت دیابت نوع ۲ کمک میکنند.
«ژن یان»، نویسنده ارشد مطالعه و مدیر مرکز تحقیقات پزشکی ورزشی در ویرجینیا تک در ویرجینیا، گفت: «همه ما میخواهیم زندگی طولانی و سالمی داشته باشیم.»
یان در یک بیانیه خبری توضیح داد: «همه ما از فواید ورزش منظم آگاه هستیم. شواهد زیادی در انسانها وجود دارد که نشان میدهد هم ورزش استقامتی مانند دویدن و هم ورزش مقاومتی مانند وزنهبرداری در افزایش حساسیت به انسولین مؤثر هستند.»
برای مقایسه مستقیم این دو نوع ورزش، محققان یک مدل «وزنهبرداری» در نوع خود برای موشها ایجاد کردند که اولین مدل از این نوع بود.
جوندگان یک گروه، یک قلاده کوچک به شانههایشان بسته شده بود و مجبور بودند از آن برای بلند کردن یک درب سنگین برای رسیدن به غذایشان استفاده کنند، که تقلیدی از حرکتی شبیه اسکوات زدن بود.
گروه دیگری از موشها به چرخدنده دسترسی آزاد داشتند.
محققان گفتند گروه سوم غیرفعال ماندند یا با رژیم غذایی معمولی یا پرچرب تغذیه شدند.
پس از هشت هفته، هر دو گروه ورزشی بهبودهایی را نشان دادند، اما موشهای گروه تمرین با وزنه، کاهش بیشتری در چربی شکم و زیر پوست، همراه با سیگنالدهی بهتر انسولین در عضله، داشتند.
یان گفت: «پیام اصلی این است که در صورت امکان، باید هم ورزش استقامتی و هم ورزش مقاومتی انجام دهید تا بیشترین فایده را برای سلامتی داشته باشید.»
یان افزود: «این یافتهها همچنین خبرهای خوبی برای افرادی دارد که به هر دلیلی نمیتوانند در ورزشهای استقامتی شرکت کنند. تمرین با وزنه، اگر نگوییم بهتر، مزایای ضد دیابت یکسانی دارد.»
یان گفت که این یافتهها یادآوری میکند که حتی با افزایش داروهای دیابت مانند GLP-۱s، دارو نمیتواند جایگزین تمام مزایای سلامتی ورزش منظم شود. تحقیقات روی حیوانات اغلب نتایج متفاوتی در انسانها دارد و محققان بر انجام تحقیقات بیشتر در این زمینه تاکید دارند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟