- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
۵۰۰ میلیون نفر در جهان در معرض ابتلا به بیماریهای مزمن

به گزارش سرطان نیوز، سازمان جهانی بهداشت امروز (چهارشنبه) هشدار داد: اگر دولتهای سراسر جهان برای ترویج فواید ورزش کردن اقدام فوری انجام ندهند، بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۳۰ تقریبا ۵۰۰ میلیون نفر به بیماریهای قلبی، چاقی، دیابت یا سایر بیماریهای غیرواگیر ناشی از عدم فعالیت بدنی مبتلا خواهند شد.
سازمان جهانی بهداشت تاکید کرد: هزینه و بهای فعالیت نداشتن بسیار بالا خواهد بود و حدود ۲۷ میلیارد دلار هزینه اضافی برای بخش مراقبتهای بهداشتی و درمانی خواهد داشت.
در گزارش وضعیت جهانی فعالیت بدنی در سال ۲۰۲۲، میزان اجرایی شدن توصیهها برای بهبود سطح فعالیت بدنی در تمام سنین و با هر میزان توانایی ارزیابی شد. دادههای مربوط به ۱۹۴ کشور نشان میدهد که به طور کلی، پیشرفت حاصل در این زمینه کند است و کشورها باید توسعه و اجرای سیاستهایی را برای بهبود سلامت قلب و کمک به پیشگیری از ابتلا به بیماریها و کاهش بار وارد شده به خدمات بهداشتی که پیش از این تحت فشار قرار گرفته اند، سرعت بخشند.
بیشتر بخوانید
افزایش ابتلاء به آنفولانزا در ۳ هفته اخیر/ ثبت ۳۳۴ مورد ابتلاء به آنفولانزا در هفته گذشته
در بررسیانجام شده مشخص شد کمتر از ۵۰ درصد کشورها دارای سیاست ملی برای بهبود فعالیت بدنی هستند که کمتر از ۴۰ درصد آنها عملیاتی شدهاند. همچنین تنها ۳۰ درصد کشورها از سیاستهای ملی برای بهبود فعالیت بدنی برای همه سنین برخوردارند.
همچنین در حالیکه تقریبا همه کشورها وجود سیستم نظارت بر ورزش بزرگسالان را گزارش کردهاند، تنها ۷۵ درصد کشورها بر فعالیت نوجوانان نظارت کرده و کمتر از ۳۰ درصد بر فعالیت بدنی کودکان زیر پنج سال نظارت میکنند.
علاوه بر این، از نظر سیاستهای مربوط به حمل و نقل، حدود ۴۰ درصد از کشورها دارای استانداردهای جادهای هستند که پیاده روی و دوچرخه سواری را ایمنتر میکند.
به گزارش ایسنا به نقل از سایت اطلاع رسانی سازمان ملل، "تدروس آدهانوم" دبیر کل سازمان جهانی بهداشت تاکید کرده است که ما به کشورهای بیشتری نیاز داریم تا اجرای سیاستها برای حمایت از مردم را به منظور داشتن فعالیت بدنی از طریق پیادهروی، دوچرخهسواری، ورزش و سایر فعالیتهای بدنی افزایش دهند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟