- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
اولین داروی تاخیری ابتلا به دیابت نوع یک تایید شد

دکتر جان شارتز، مدیر بخش دیابت، اختلالات چربی و چاقی در مرکز ارزیابی و تحقیق داروی سازمان غذا و داروی آمریکا(FDA)، میگوید: تایید امروز یک گزینه جدید درمانی مهم برای بیماران خاص در معرض خطر را اضافه میکند. ظرفیت این دارو به تاخیر انداختن تشخیص بالینی دیابت نوع یک را ممکن است ماهها تا سالها بدون بار بیماری برای بیماران فراهم کند.
داروی تیزیلد(Tzield) برای به تاخیر انداختن شروع مرحله سوم دیابت نوع یک در بزرگسالان و کودکان هشت سال و بالاتر که در حال حاضر دیابت نوع یک مرحله ۲ دارند، تایید شد. تصور میشود که این دارو حمله بدن به سلولهای تولیدکننده انسولین خود را کاهش میدهد؛ بنابراین زمان بیشتری برای افراد قبل از وابستگی به انسولین دارویی فراهم میکند.
بیشتر بخوانید
این دارو برای افراد مبتلا به دیابت نوع یک وابسته به انسولین، افراد مبتلا به پیشدیابت نوع ۲ یا مبتلایان به دیابت نوع ۲ مناسب نیست.
دکتر مارک اس اندرسون، مدیر مرکز دیابت دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو نیز اظهار کرد: این تایید نقطه عطفی برای درمان و پیشگیری از دیابت نوع یک است. تا به حال تنها درمان واقعی برای بیماران یک عمر جایگزینی انسولین بوده است. این درمان جدید فرآیند خودایمنی را که منجر به از دست دادن انسولین میشود، هدف قرار میدهد و به متوقف کردن آن کمک میکند.
دیابت نوع یک، بیماری خودایمنی مزمن است که در آن لوزالمعده، انسولین یعنی همان هورمون حیاتی که مسئول کنترل میزان گلوکز در جریان خون بدن است را تولید نمیکند. افراد مبتلا به دیابت نوع یک گلوکز را افزایش میدهند که برای زنده ماندن نیاز به تزریق واکسن انسولین یا استفاده از پمپ انسولین دارند.
کسانی که سابقه خانوادگی دیابت نوع یک دارند یا نگران ابتلا به این اختلال هستند، میتوانند آزمایش خون را از طریق آزمایشگاهی که قادر به شناسایی خودپادتن است، انجام دهند. نتایج مطالعات نشان داده که ۷۵ درصد از افراد دارای این نشانگرهای تشخیصی اغلب در عرض پنج سال و به طور تقریبی ۱۰۰ درصد در برخی از مراحل زندگی خود به انسولین وابسته میشوند.
در سال ۲۰۱۹ حدود ۲۸.۷ میلیون نفر در تمام سنین در سراسر ایالات متحده یا ۸.۷ درصد از جمعیت این کشور مبتلا به دیابت تشخیص داده شدند؛ از جمله ۱.۶ میلیون بزرگسال ۲۰ ساله و بالاتر که گزارش کردند هم دیابت نوع یک دارند و هم از انسولین استفاده میکنند.
بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده سالانه حدود ۶۴ هزار نفر در سراسر این کشور مبتلا به دیابت نوع یک وابسته به انسولین تشخیص داده میشوند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟