استرس کدام بیماری‌های پوستی را وخیم‌تر می‌کند؟

به گزارش سرطان نیوز، شاید هر یک از ما برای مشکلات پوستی خود اقدام به تهیه دارو‌های خوراکی و موضعی، ماسک‌ها، کرم‌ها و پماد‌های زیادی کرده باشیم و به نتیجه دلخواه نرسیده باشیم غافل از آنکه ممکن است ریشه این مشکلات پوستی در سلامت روان و میزان استرسی باشد که در طول روز تجربه می‌کنیم.

بنابر اعلام دفتر آموزش و ارتقای سلامت وزارت بهداشت، اینطور ثابت شده است که شش وضعیت مرتبط با پوست تحت استرس شدید، شکل وخیم‌تری به خود می‌گیرند:

_ پسوریازیس: یک بیماری خود ایمنی با تظاهرات پوستی است. این تظاهرات پوستی تحت استرس شدید وخیم‌تر می‌شوند. یافتن راهکار‌های مقابله‌ای برای مقابله با استرس، در کمک به مدیریت پسوریازیس بسیار ضروری است. مطالعات کاهش سطح استرس و بهبود سریع علائم پوستی در کسانی که پسوریازیس دارند را ثابت کرده‌اند.

_ آکنه: اگر شما مستعد ابتلا به آکنه هستید، تنش و استرس این وضعیت را بدتر خواهد کرد. تحت استرس شدید، هورمون کورتیزول به میزان بیشتری تولید می‌شود و شما درست مانند دوران بلوغ ابتلا به آکنه را تجربه خواهید کرد. ورزش منظم، دریافت شبانه روز ۷ تا ۸ ساعت خواب، یوگا و ... به کاهش استرس و کاهش خطر ابتلا به آکنه کمک می‌کند.

بیشتر بخوانید

• حدود ۱ درصد از جمعیت جهان لکنت زبان دارند

_ اگزما: بثورات قرمز و خارش پوست، از علائم بارز اگزما هستند که تحت استرس شدید، ظاهر بدتری به پوست می‌دهند. وقتی شما عصبی و ناراحت هستید، هورمون‌های استرس باعث التهاب بدن و در نتیجه تحریک و آزردگی پوست می‌شوند. حتی فشار جسمی مثلا وقتی دچار سرماخوردگی می‌شوید، هم برای اگزما مضر است.

_ پیری پوست: استرس می‌تواند عامل مهمی در سرعت بخشیدن به چین و چروک‌های پوست باشد. در حالی که علت این مکانیسم هنوز معلوم نیست، تحقیقات نشان می‌دهد که تحت استرس زیاد، نوراپی نفرین و کورتیزول تشرح می‌شوند و افزایش آسیب به DNA را به همراه دارند.

_ سرطان پوست: توجه کنید که استرس می‌تواند باعث تسریع شروع سطان‌های پوستی شود. در یک مطالعه بر روی موش‌ها مشخص شده است که زمانی که موش در معرض استرس و اشعه ماوراء بنفش بوده است، سرعت وقوع سرطان نسبت به زمانی که در معرض اشعه ماوراء بنفش تنها بوده است ۲ برابر شده است.

_ تب خال: گرچه یک بیماری ویروسی است، اما می‌تواند با استرس تشدید شود. زیرا استرس باعث ضعف سیستم ایمنی بدن و در نتیجه افزایش حساسیت به بیماری‌های ویروسی مثل آنفلوآنزا، سرما خوردگی و تب خال است.