- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
آنتی بادی های کووید ابتدا در بینی کاهش می یابند

به گزارش سرطان نیوز، دانشمندان بریتانیایی میگویند که آنتی بادیهای تولید شده در بینی- اولین خط دفاعی در برابر ویروسهای تنفسی مانند کووید- سریعتر از آنتی بادیهای موجود در جریان خون کاهش مییابند.
محققان دریافتند آنتیبادیهای بینی ۹ ماه پس از ابتلاء به عفونت کووید ۱۹ کاهش مییابند، در حالی که آنتیبادیهای موجود در خون حداقل یک سال دوام میآورند.
این مطالعه همچنین نشان داد که واکسیناسیون در ایجاد و تقویت آنتی بادیهای منتقل شده از طریق خون که از بیماریهای شدید محافظت میکند بسیار مؤثر است، اما تأثیر بسیار کمی بر آنتی بادیهای بینی دارد.
دکتر «فلیسیتی لیو»، سرپرست تیم تحقیق از مؤسسه ملی قلب و ریه در امپریال کالج لندن، گفت: «مطالعه ما پاسخهای ایمنی پایداری را پس از عفونت و واکسیناسیون نشان داد، اما این آنتیبادیهای بینی طول عمر کوتاهتری از آنتیبادیهای موجود در خون داشتند.»
وی در ادامه میافزاید: «در حالی که آنتی بادیهای خون به محافظت در برابر بیماری کمک میکنند، آنتی بادیهای بینی میتوانند به طور کلی از عفونت جلوگیری کنند. این مسئله ممکن است عامل مهمی در پس عفونتهای مکرر با کروناویروس و سویه های جدید آن باشد.»
محققان در این مطالعه، آنتی بادیهای گرفته شده از بیماران را در زمان بستری شدن در بیمارستان و همچنین شش ماه و یک سال بعد آنالیز کردند.
بیش از دو سوم بیماران نیز اولین واکسن کووید را در طول دوره پیگیری دریافت کردند.
محققان دریافتند واکسیناسیون منجر به افزایش آنتی بادیهای بینی و خون شد، اما تغییر در دفاع بینی جزئی و موقتی بود.
محققان معتقدند نسل بعدی واکسنها باید شامل اسپری بینی یا واکسنهای استنشاقی باشد که آنتیبادیهای بینی را بهطور مؤثرتری تقویت میکند و به طور بالقوه عفونتها را بهطور مؤثرتری کاهش میدهد.
به گفته محققان، «واکسنهای فعلی ما برای کاهش بیماریهای شدید و مرگ و میر طراحی شدهاند و در این هدف بسیار مؤثر هستند. اما باید واکسنهای اسپری بینی نیز تولید شود که میتوانند محافظت بهتری در برابر عفونت ایجاد کنند.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟