افزایش ۹۰ درصدی خطر مرگ به دلیل اضافه وزن

به گزارش سرطان نیوز، در حالی که مطالعات متعدد نشان می‌دهد که بیماری قلبی، فشار خون بالا و دیابت (که اغلب با اضافه وزن همراه است) خطر مرگ و میر را افزایش می‌دهد، تعداد بسیار کمی نشان داده اند که گروه‌هایی با شاخص توده بدنی بالاتر نرخ مرگ و میر بیشتری دارند.

یافته ها‌ی جدید که ۲۰ بهمن در ژورنال Population Studies منتشر شد، با تفکر غالب که اضافه وزن تنها در موارد شدید خطر مرگ و میر را افزایش می‌دهد، متضاد است.

تخمین زده می‌شود که از هر ۶ مرگ در ایالات متحده، ۱ مورد به اضافه وزن یا چاقی مربوط می‌شود.

در آنچه برخی پارادوکس چاقی می‌نامند، بیشتر مطالعات منحنی U شکل را نشان می‌دهند: افرادی که در دسته اضافه وزن (BMI ۲۵-۳۰) قرار دارند، به‌طور شگفت‌انگیزی کمترین خطر مرگ و میر را دارند. افرادی که در رده چاق (۳۰ تا ۳۵) قرار دارند، نسبت به دسته به اصطلاح سالم (۱۸.۵-۲۵) خطر کمی دارند و افراد کم وزن (کمتر از ۱۸.۵) و بسیار چاق (۳۵ و بالاتر) در معرض افزایش خطر مرگ هستند.

رایان مسترز جمعیت شناس اجتماعی که دوران حرفه‌ای خود را صرف مطالعه روند مرگ و میر کرده گفت: «در تفکر مرسوم افزایش شاخص توده بدنی تا زمانی که به سطوح بسیار بالایی نرسد معمولاً خطر مرگ و میر را افزایش نمی‌دهد و در واقع داشتن اضافه وزن مزایایی برای بقا دارد. من همیشه به این ادعا‌ها مشکوک بوده ام».

بیشتر بخوانید

برنامه وزارت بهداشت برای مقابله با کاهش سن سکته‌ قلبی

وی خاطرنشان کرد که این شاخص که پزشکان و دانشمندان اغلب از آن به عنوان معیار سلامتی استفاده می‌کنند، تنها بر اساس وزن و قد است و تفاوت در ترکیب بدن یا مدت زمانی که فرد اضافه وزن داشته است را در نظر نمی‌گیرد.

مسترز کشف کرد که ۲۰ درصد از نمونه‌هایی که به عنوان وزن سالم شناخته می‌شوند، در دهه قبل در رده اضافه وزن یا چاق بودند. زمانی که این گروه جدا شدند، وضعیت سلامتی بسیار بدتری نسبت به گروهی داشتند که وزنشان ثابت بود.

در مجموع، یافته‌ها تأیید می‌کنند که مطالعات به‌طور قابل‌توجهی تحت تأثیر سوگیری مرتبط با شاخص توده بدنی قرار گرفته‌اند. برخلاف تحقیقات قبلی، این مطالعه نشان داد که خطر مرگ و میر قابل توجهی برای گروه کم وزن افزایش نمی‌یابد.

در حالی که تحقیقات قبلی تخمین زده بود که ۲ تا ۳ درصد از مرگ و میر‌های بزرگسالان در ایالات متحده به دلیل شاخص توده بدنی بالا است، مطالعه او این آمار را ۸ برابر می‌کند.

مسترز گفت که امیدوار است این تحقیق به دانشمندان هشدار دهد که هنگام نتیجه گیری بر اساس این شاخص بسیار محتاط باشند. به اعتقاد او چاقی بحران بهداشت عمومی است که توسط یک محیط ناسالم افزایش می‌یابد

او گفت: «برای گروه‌هایی که در دهه ۱۹۷۰ یا ۱۹۸۰ متولد شده‌اند و تمام عمر خود را در این محیط چاقی گذرانده‌اند، در حال حاضر چشم‌انداز پیری سالم خوب به نظر نمی‌رسد. امیدوارم این تحقیق بتواند بر بحث‌های سطح بالاتر در مورد سلامت جامعه تاثیر بگذارد.»

پیش از این بر اساس مطالعه ۴۰ ساله انجام شده روی نزدیک به ۲۲ هزار نفر که در یوتا جراحی چاقی انجام داده اند؛ خطر مرگ زودرس در این افراد به ویژه در اثر بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند سرطان، دیابت و بیماری‌های قلبی کاهش می‌یابد.