- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
خواب عمیق در برابر از دست دادن حافظه مرتبط با آلزایمر موثر است

به گزارش سرطان نیوز، در حالی که اختلال خواب با تجمع سریعتر پلاکهای بتا آمیلوئید در مغز مرتبط است، دانشمندان دریافتند که خواب عمیق با موج آهسته میتواند در برابر کاهش حافظه در افرادی که بار بالای بیماری آلزایمر دارند محافظت کند.
به گفته کارشناسان، این شرایط میتواند به کاهش برخی از مخربترین پیامدهای زوال عقل کمک کند.
محققان قبلاً دریافته بودند که کاهش میزان خواب عمیق فرد میتواند نرخ سریعتری از تجمع بتا آمیلوئید در آینده را در مغز پیشبینی کند.
«متیو واکر»، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد علوم اعصاب و روانشناسی دانشگاه کالیفرنیا برکلی، گفت: «ایده ذخیره شناختی یک هدف قانع کننده برای محققان خواب است.»
وی در ادامه افزود: «اگر باور داشته باشیم که خواب برای حافظه بسیار حیاتی است، خواب یکی از آن بخشهای گمشده در پازلی است که دقیقاً به ما میگوید چرا دو نفر با مقادیر یکسانی از آسیبشناسی بد و شدید آمیلوئید، حافظه بسیار متفاوتی دارند.»
این مطالعه شامل ۶۲ سالمند سالم بود. آنها در آزمایشگاه میخوابیدند در حالی که محققان امواج خواب آنها را با دستگاه الکتروانسفالوگرافی (EEG) زیر نظر داشتند. سپس تیم تحقیق از یک اسکن توموگرافی گسیل پوزیترون (PET) برای اندازه گیری میزان رسوبات بتا آمیلوئید در مغز شرکت کنندگان استفاده کرد. در حالی که نیمی از شرکت کنندگان دارای مقادیر بالایی از رسوبات آمیلوئید بودند، نیمی دیگر این رسوبات را نداشتند.
سپس شرکت کنندگان تست حافظه شامل تطبیق نامها با چهرهها را انجام دادند.
آنهایی که دارای مقادیر بالایی از رسوبات بتا آمیلوئید در مغزشان بودند و همچنین خواب عمیقتری داشتند، در تست حافظه بهتر از کسانی که همان میزان رسوبات را داشتند و بدتر میخوابیدند، عمل کردند. اما در گروه بدون رسوبات، خواب عمیق باعث بهبود حافظه نشد.
پس از کنترل سایر عوامل، محققان دریافتند خواب عمیق حتی در مواجهه با آسیب شناسی مغز به حفظ عملکرد حافظه کمک میکند.
واکر میگوید: «خواب عمیق را تقریباً مانند یک قایق نجات در نظر بگیرید که حافظه را زنده نگه میدارد، نه اینکه حافظه به دلیل آسیبشناسی بیماری آلزایمر به پایین کشیده شود. اکنون به نظر میرسد که خواب عمیق NREM ممکن است یک قطعه جدید و گمشده در پازل توضیحی ذخیره شناختی باشد. راههایی وجود دارد که میتوانیم خواب را حتی در افراد مسنتر بهبود دهیم.»
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟