- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
کمبود اکسیژن باعث افزایش طول عمر میشود

به گزارش سرطان نیوز، دانشمندان بر این باورند موشهایی که سریعتر پیر میشوند، زمانی که به یک محیط محدود اکسیژن (۱۱ درصد اکسیژن، مشابه سطح اکسیژن در ارتفاع ۵۰۰۰ متری) منتقل میشوند، حدود ۵۰ درصد بیشتر از موشها در شرایط اکسیژن طبیعی (که به میزان ۲۱ درصد است) زندگی میکنند.
این طول عمر بیشتر به دلیل تغییر در مصرف غذا نبوده است و نشان میدهد مکانیسمهای دیگری نقش ایفا میکنند.
تحقیقات بیشتری برای درک مکانیسمهای مولکولی این پدیده و پیامدهای بالقوه برای طول عمر انسان مورد نیاز است. تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی برای اولین بار نشان میدهد که کاهش دریافت اکسیژن ممکن است طول عمر پستانداران را افزایش دهد.
دانشمندان با جزئیات دریافتند موشهای موجود در محیط محدود اکسیژن حدود ۵۰ درصد بیشتر از موشها در سطح اکسیژن طبیعی زندگی میکنند، که با میانگین طول عمر ۲۳.۶ هفته در مقایسه با ۱۵.۷ هفته بوده اند و همچنین موشهای دارای محدودیت اکسیژن شروع به تأخیر در نقصهای عصبی مرتبط با افزایش سن داشتند.
مطالعات بیشتری برای تعیین کاربردهای انسانی آن مورد نیاز است. برای اولین بار، محققان نشان دادند که کاهش دریافت اکسیژن یا "محدودیت اکسیژن" با طول عمر بیشتر در موشهای آزمایشگاهی مرتبط است و پتانسیل ضد پیری آن را برجسته میکند.
دکتر رابرت راجرز از بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون و همکارانش این یافتهها را در مجله PLOS Biology ارائه کردند.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟