- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
ماجرای حمله با چاقو به متخصص بیهوشی

به گزارش سرطان نیوز، حمله به متخصص بیهوشی در مشهد، اولین اتفاق ناگوار از این دست حوادث تلخ نیست و البته آخرین آن هم نخواهد بود. زیرا، هجمهها به جامعه پزشکی کشور روز به روز شدت مییابد.
محمود یوسف زاده قوچانی متخصص بیهوشی در شهر مشهد، ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، شب هنگام در جلوی درب منزل با ضربات چاقو، مجروح و راهی بیمارستان میشود.
او در گفتگو با خبرنگار مهر، شب حادثه را اینگونه روایت میکند: ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، شب بود که زنگ خانه به صدا در آمد. صدایی از آیفون زنگ گفت که بستهای برای شما آورده ام و من رفتم که بسته را تحویل بگیرم.
یوسف زاده به این موضوع اشاره کرد که اتفاقاً منتظر دریافت بستهای بوده اما نه آن شب. اما فکر کردم زودتر رسیده و رفتم بسته را بگیرم.
او روایت میکند یک آقا بسته را به او داد و وقتی می خواسته برگردد درب را ببندد، با ضربات چاقو مواجه میشود.
یوسف زاده ادامه میدهد: به من گفت بسته را از طرف آقای نوروزی آورده ام و در همان حین، با چاقو به من حمله کرد که در اثر آن، دنده سمت راست دچار شکستگی شد و...
وی افزود: بعد از فرار فرد مهاجم که صورت خودش را پوشانده بود، خانواده به اورژانس زنگ زدند و در نهایت به بیمارستان منتقل شدم و در بعد از انجام عمل جراحی، سه روز در ICU و یک روز هم در بخش عادی بستری بودم و بعد مرخص شدم.
این متخصص بیهوشی، در توضیح علت چنین حادثهای برای او، گفت: اردیبهشت ۱۴۰۱، شیفت ICU بیمارستان بودم که پرستار از من خواست یک بیمار کرونایی را معاینه کنم که گفتم من پزشک معالج نیستم و پزشک داخلی باید او را ببیند و دستورات لازم را بدهد. اما، با اصرار پرستار بخش، او را دیدم اما برگه مشاوره را پُر نکردم.
یوسف زاده با اشاره به فوت بیمار، افزود: به نظر میرسد که خانواده متوفی من را مقصر مرگ بیمار میدانند و حتی شکایت هم میکنند. اما چون مرگ بیمار کرونایی قابل پیگیری نیست، شورای حل اختلاف، رسیدگی به این شکایت را منتفی دانست. اما آنها این بار از طریق سازمان نظام پزشکی تهران اقدام کردند و در نهایت، دادگاه قضائی در مشهد، بنده و مسئول فنی بیمارستان را فراخوانده است و پرونده در جریان است.
وی گفت: بنده هم پیگیری شکایت خودم را از طریق وکیل دنبال میکنم.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟