- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
کبد انسان چقدر عمر می کند؟

به گزارش سرطان نیوز، به گفته محققان آلمانی، کبد به طور مداوم خود را بازسازی میکند و سلولهای خود را به طور یکسان در افراد جوان و مسن تعویض میکند.
کبد سموم را از بدن ما پاک میکند و از این رو در معرض خطر آسیب مداوم قرار دارد. برای غلبه بر این مشکل، توانایی منحصر به فردی برای بازسازی خود پس از آسیب دارد. اما مشخص نبود که آیا قابلیت کبد برای بازسازی خود با افزایش سن کاهش مییابد یا خیر.
«اولاف برگمان» سرپرست تیم تحقیق از مرکز درمانهای احیاکننده درسدن آلمان، گفت: «برخی از مطالعات به این احتمال اشاره کردند که سلولهای کبدی عمر طولانی دارند در حالی که برخی دیگر چرخش ثابتی را نشان دادند. برای ما واضح بود که اگر میخواهیم بدانیم در انسان چه اتفاقی میافتد، باید راهی برای ارزیابی مستقیم سن انسان پیدا کنیم.»
برای این مطالعه، محققان از تکنیکی به نام تاریخگذاری تولد رادیوکربنی برای تعیین سن کبد در تعدادی از افرادی که بین ۲۰ تا ۸۴ سالگی مرده بودند، استفاده کردند. در همه آنها، سلولهای کبد کم و بیش سن یکسانی داشتند.
برگمان میگوید: «مهم نیست ۲۰ ساله یا ۸۴ ساله باشید، کبد شما به طور متوسط کمتر از سه سال عمر دارد.»
با این حال، همه سلولهای کبد آنقدر جوان نیستند. برخی از سلولها میتوانند تا ۱۰ سال قبل از بازسازی خود زندگی کنند. به گفته محققان، این سلولها DNA بیشتری نسبت به سلولهای معمولی کبد دارند و میتوانند نقش محافظ داشته باشند.
برگمان گفت: «بیشتر سلولهای ما دو مجموعه کروموزوم دارند، اما برخی از سلولها با افزایش سن DNA بیشتری انباشته میکنند. در نهایت، چنین سلولهایی میتوانند چهار، هشت یا حتی مجموعههای بیشتری از کروموزومها را حمل کنند.»
وقتی تیم او سلولهای کبدی معمولی را با سلولهای غنیتر از DNA مقایسه کردند، تفاوتهای اساسی در بازسازی یافتند.
برگمان گفت: سلولهای معمولی تقریباً سالی یکبار تجدید میشوند، در حالی که سلولهای غنیتر از DNA میتوانند تا یک دهه در کبد باقی بمانند.از آنجایی که این نسبت به تدریج با افزایش سن افزایش مییابد، میتواند یک مکانیسم محافظتی باشد که ما را از تجمع جهشهای مضر محافظت میکند.
منبع: هلث دی نیوز
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟