سیستم خدمات درمانی بهداشتی رایگان؛ آری یا نه؟

به گزارش سرطان نیوز؛دکتر پوریا عادلی استراتژیست حوزه سلامت در این مقاله به بررسی خدمات بهداشتی رایگان می‌پردازد.

شعار خدمات بهداشتی درمانی رایگان، شعاری جذاب در تمام انتخابات دنیا بوده که به طور معمول توسط گروه‌هایی از سیاست‌مداران دنیا استفاده شده است و به علت اهمیت موضوع درمان و هزینه‌های آن برای دهک‌های اقتصادی پایین و متوسط جامعه و حتی بعضا گروه‌های مرفه‌تر جامعه در ابتدا مورد اقبال جامعه قرار می‌گیرد و تنها پس از گذشت سال‌ها و استقرار چنین سیستم‌های درمانی است که جامعه به ناکارآمدی آن پی خواهد برد و در آن زمان به‌مثابه حکایت فیل سفیدی که سال‌ها برای آن هزینه شده است، کنارگذاشتن آن برای جامعه سخت و با تبعات زیادی همراه خواهد بود.

شاید اولین گزاره‌ای که طرفداران این ایده با آن وارد می‌شوند، این جمله به‌ظاهر انسانی و زیبا است: پزشکان نباید از درد و بیماری مردم، کسب سود کنند.

این جمله دقیقا مانند آن است که بگوییم کشاورزان نباید از گرسنگی مردم کسب سود نمایند! آیا شما چنین حرفی را می‌پذیرید؟

درمان، مانند بسیاری از زمینه‌ها یک عرصه ارائه خدمات است که تنها با اجرای اصل عرضه و تقاضا و صدالبته نظارت دقیق و اصل محاسبه قیمت تمام شده می‌تواند به سمت ارائه خدمات بهتر و حفظ کرامت واقعی انسان حرکت نماید.

مطلب دیگر که باید موردتوجه قرار گیرد، این است که هزینه چنین سیستم عریض و طویلی از کجا باید تأمین گردد، قطعا از محل افزایش مالیات‌ها، یعنی شما به‌عنوان یک کاسب، معلم و یا کارگر، هر ماه هزینه درمان خود را پرداخت کرده و در صورت بیمار شدن در بهترین حالت می‌توانید از خدمات حداقلی و بدون کیفیت، درحالی‌که حقی برای انتخاب پزشک خود ندارید استفاده نمایید.

حال؛ راه برون‌رفت از چنین چاهی که به‌مثابه چاهی بی‌انت‌ها منابع کشور را خواهد بلعید و سپس سیستمی ورشکسته را نیز برای کشور به ارث خواهد گذاشت که در نهایت توسط ابر سرمایه‌داران بلعیده و به ابزاری برای کسب درآمد و ارائه خدمات حداقلی تبدیل خواهد شد، چیست؟

ایجاد سیستم درمانی چابک با تأکید بر ارائه خدمات درمانی با بالاترین سطح کیفیت جهانی با درنظرگرفتن قیمت تمام شده خدمت، تحت نظارت دولت و سازمان نظام‌پزشکی، در کنار صنعت بیمه‌ای پویا و با معنای واقعی آن برای ارائه خدمت به طبقات متوسط و دهک‌های بالاتر جامعه و تزریق منابع لازم به بنیاد‌هایی همچون بهزیستی، کمیته امداد امام خمینی (ره) و سایر سازمان‌های مشابه، برای خرید پوشش بیمه‌ای برای اقشار کمتر برخوردار جامعه است.

تنها در این صورت است که ما نه‌تن‌ها قادر به ارائه خدماتی در شأن جامعه اسلامی خود خواهیم بود، بلکه می‌توانیم با جذب بیماران سایر کشور‌ها از توان پزشکان و کادر درمانی خود به‌مثابه مزیتی استراتژیک در عرصه رقابت‌های اقتصادی و سیاسی، منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای استفاده نماییم.

نویسنده: دکتر پوریا عادلی
استراتژیست حوزه سلامت

انتهای پیام/ش