- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
ورزش سلامت قلب فضانوردان را در پروازهای طولانی حفظ می کند
به گزارش سرطان نیوز، مطالعه محققان مرکز پزشکی دانشگاه تکزاس، از دست دادن توده عضلانی قلب و از دست دادن عملکرد در بطنهای قلب را در طول پروازهایی که میتوانند تا شش ماه ادامه دهند، نشان نداد.
این یافتهها میتواند پیامدهایی برای درمان بیماریهایی داشته باشد که گرانش در آنها نقش دارد. آنها همچنین میتوانند در برنامه ریزی مأموریتهای طولانیتر مانند مریخ کمک کنند.
دکتر «بنجامین لوین»، نویسنده ارشد این مطالعه، گفت: «مطالعه ما نشان میدهد که به طور قابل توجهی، کاری که ما در فضا برای حفظ عملکرد قلب و مورفولوژی انجام میدهیم بسیار مؤثر است.»
مشخص شده است که وقتی فضانوردان به زمین بازمیگردند، معمولاً کاهش شدید فشار خون را تجربه میکنند. یک علت مهم آن، بازسازی است که قلب به دلیل شرایط ریزگرانشی فضا تجربه میکند.
در فضا، بدن فضانوردان مجبور نیست با اثرات گرانش مقابله کند. یعنی بدن به سختی کار نمیکند. محققان توضیح دادند که این وضعیت شبیه چیزی است که فرد در هنگام استراحت در رختخواب تجربه میکند.
توده عضله قلب در فضا به طور متوسط ۱ درصد در هفته کاهش مییابد و حجم خونی که قلب در خود نگه میدارد نیز کاهش مییابد.
بیشتر بخوانید
مشخص نبود که آیا دو ساعت تمرین ورزشی که فضانوردان در ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) انجام میدهند میتواند با این زمان طولانی در گرانش صفر مقابله کند یا خیر. برنامههای ورزشی فضانوردی شامل تمرینات قدرتی و فعالیت هوازی بود.
بنابراین، محققان این موضوع را در دادههای ۱۳ فضانوردی که بین سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ در ایستگاه فضایی مأموریت داشتند، مورد مطالعه قرار دادند. مأموریتها به طور متوسط ۱۵۵ روز به طول انجامید.
دادهها شامل اندازه گیری فشار خون، مقدار خون پمپاژ شده در هر ضربان و جریان خون در دقیقه قبل، در طول و بعد از هر مأموریت فضانورد بود.
اسکن MRI قلب برای ارزیابی آناتومی قلب حدود دو ماه قبل از پرواز فضایی و سپس دوباره سه روز پس از بازگشت فضانوردان به زمین مورد استفاده قرار گرفت. سه هفته بعد دوباره اسکن انجام شد.
محققان دریافتند که فشار خون فضانوردان در طول پروازهای فضایی نسبت به زمین به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. قلب آنها حدود ۱۲ درصد کمتر کار میکرد.
اما هر دو بطن چپ و راست هیچ کاهشی در توده عضلانی نشان ندادند و میزان خون پمپاژ شده از قلب ثابت بود.
محققان دریافتند فضانوردان ورزشی که در فضا انجام میدهند، میتوانند قلب خود را از خطرات ذاتی پروازهای فضایی، حتی در مأموریتهای طولانی مدت، محافظت کنند.
منبع: مهر
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟