- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
تاثیر آسیب دوران کودکی بر خطر ابتلا به "ام اس"

به گزارش سرطان نیوز، به تازگی مطالعه ای روی نزدیک به ۷۸ هزار زن در نروژ انجام گرفته که نشان می دهد: تجربیات دوران کودکی به ویژه قرار گرفتن در معرض سوء استفاده های عاطفی و جسمی ممکن است در خطر ابتلا به بیماری ام اس که یک بیماری خودایمنی ناتوان کننده است و میلیون ها نفر در سراسر جهان به آن مبتلا هستند، نقش داشته باشد.
گروهی از متخصصان در نروژ اظهار داشتند: سوء استفاده، بیتوجهی و مشکلات خانوادگی انواع شدید استرس هستند. استرس مزمن با بیماری روحی و جسمی مرتبط است و رویدادهای استرسزا میتوانند باعث شعلهور شدن بیماری در افراد مبتلا به ام اس شوند. مساله ناشناخته بزرگ این است که آیا تجربیات آسیبزا در دوران کودکی ممکن است سالها بعد خود را با افزایش خطر ابتلا به بیماری ام اس نشان دهد؛ بیماری که مانند بسیاری از بیماری های خودایمنی اغلب به درستی تشخیص داده نمی شوند و تشخیص آن دشوار است.
نتایج یک مطالعه دیگر که سال ۲۰۰۹ در مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده (CDC) انجام گرفته، نشان داده است هر چه افراد در کودکی شاهد سوء استفاده بیشتری بوده باشند یا خود آن را تجربه کرده باشند، بیشتر احتمال دارد که در دهههای بعد به دلیل ابتلا به یکی از ۲۱ بیماری خودایمنی، در بیمارستان بستری شوند.
متخصصان نروژی برای بررسی ارتباط بین این بیماری و ترومای دوران کودکی داده های یک مطالعه مربوط به زنان باردار را از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۸، سوابق بیمارستانی و نیز اطلاعات مربوط به تشخیص بیماری ام اس را در آنان ارزیابی کردند.
به گزارش ساینس الرت، این تجزیه و تحلیل نشان داد زنانی که قبل از سن ۱۸ سالگی در معرض سوء استفاده عاطفی و جسمی قرار گرفته بودند، در سنین بالاتر بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری ام اس بودند. همچنین ارتباط بین تروما و ام اس در میان زنانی که آزار جنسی را تجربه کرده بودند ۶۵ درصد بیشتر با افزایش خطر ابتلا به ام اس همراه بود و زنانی که در معرض بیش از یک نوع تروما قرار داشتند بین ۶۶ تا ۹۳ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به این بیماری بودند.
منبع: ایسنا
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟