- جایزه نوبل پزشکی ۲۰۲۶ به سازندگان فناوری کنترل سلولها با نور اهدا شد
- هفته ملی سالمندان؛ از پیشگیری از سرطان تا حق برخورداری از سالمندی سالم
- سالمندی جمعیت؛ چالشی که از امروز باید برای آن برنامهریزی کرد
- قلب و سرطان؛ چرا سلامت قلب در بیماران مبتلا به سرطان اهمیت دارد؟
- چهرهای که بیش از نیمقرن برای پزشکی زیست؛ در سوگ استاد دکتر سعید پناهی
- آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
- بازدید نایبرئیس انجمن علمی کلینیکال انکولوژی ایران از مراکز درمانی تاجیکستان و ازبکستان
- کنفرانس علمی HPV در بیمارستان لاله؛ از غربالگری و واکسیناسیون تا درمان ضایعات پیشسرطانی
- «ایرآمبولانس هوایی» به اصفهان آمد؛ گامی برای تسهیل جابهجایی بیماران
- اعضای جدید هیئتمدیره خیریه «بال پروانه نصف جهان» انتخاب شدند
- اجرای DRG در ایران؛ چرا زیرساخت باید پیش از اصلاح نظام پرداخت آماده شود؟
- ایران و ترکمنستان در آستانه فصل تازهای از همکاریهای سلامت
- پزشکی دیگر درآمد، رضایت شغلی و منزلت اجتماعی را بهطور همزمان ندارد
- هشدار جامعه ارولوژی ایران درباره آمبولیزاسیون پروستات؛ PAE جایگزین قطعی جراحی نیست
- آلزایمر؛ فراتر از فراموشی
فعالیت با شدت کم هم ریسک سکته را کاهش می دهد

به گزارش سرطان نیوز، «ویرجینیا هووارد»، سرپرست تیم تحقیق از دانشگاه آلاباما، میگوید: «اگرچه تعیین کمیت و شدت فعالیت بدنی مورد نیاز برای جلوگیری از سکته چالش برانگیز است، این مطالعه پیشرفت قابل توجهی را به همراه دارد.»
این مطالعه نشان میدهد که مدت زمان کمتر برای بی تحرکی و زمان بیشتر برای فعالیت بدنی، حتی با شدت های خفیف یا متوسط، با کاهش خطر سکته مرتبط است.
طبق مطالعه انجام شده:
• فعالیت متوسط تا شدید بیشترین کاهش را در مورد خطر سکته داشت.
• حتی فعالیت بدنی سبک نیز احتمال سکته را کاهش میدهد.
• بی تحرکی طولانی مدت، خطر سکته را افزایش میدهد.
فعالیت به سه دسته سبک، متوسط و شدید تقسیم میشود. محققان سطوح فعالیت را در MET یا «معادل متابولیک» اندازهگیری کردند. یک MET مقدار اکسیژن مصرفی در حالت استراحت است.
فعالیت سبک (دو MET) شامل کشش، پیاده روی آهسته، گشت در فروشگاه، پرسه زدن در اداره، ایستادن، تهیه غذا، شستن ظروف، نواختن پیانو یا مرتب کردن تخت است.
این مطالعه نشان داد که هر یک ساعت انجام فعالیتهای سبک منجر به کاهش ۱۴ درصدی احتمال سکته میشود.
فعالیتهای با شدت متوسط (سه تا شش MET) شامل پیاده روی سریع، بازی تنیس دو نفره یا پرتاب توپ در بسکتبال، دوچرخهسواری در زمین هموار، بالا رفتن از پلهها، شستن پنجرهها، تمیز کردن یا جاروبرقی زمین، رقص آهسته، شستشو وان حمام، حمل یک کودک کوچک، شستن ماشین یا باغبانی است.
فعالیت در رده شدید (بیش از شش MET)، به فعالیتهایی مانند دویدن (سریعتر از پنج مایل در ساعت)، بازی تنیس تک نفره، بسکتبال یا فوتبال، شنا، پریدن، حمل بارهای سنگین، طناب زدن، بازی پرانرژی با کودکان یا سگها، یا باغبانی سنگین مانند بیل زدن است.
طبق این مطالعه، ۱۷۵ دقیقه در هفته فعالیت متوسط تا شدید با کاهش ۴۳ درصدی خطر سکته در بزرگسالان بالای ۴۵ سال همراه بود.
این مطالعه نشان میدهد که اگر زمان بی تحرکی روزانه یک فرد ۱۳ ساعت یا بیشتر باشد، خطر سکته ۴۴ درصد افزایش مییابد. علاوه بر این، دورههای کم تحرکی بیش از ۱۱ دقیقه با افزایش ۵۳ درصدی خطر سکته در مقایسه با دورههای کم تحرک کمتر از ۸ دقیقه همراه بود.
هووارد ایجاد برخی تغییرات کوچک در سبک زندگی را پیشنهاد کرد که میتواند تأثیر مثبتی بر سلامت فرد داشته باشد:
• هنگام پخش تبلیغات تلویزیونی در خانه قدم بزنید.
• یک تایمر را تنظیم کنید تا هر ۲۰ تا ۳۰ دقیقه در یک روز کاری بایستید یا حرکت کنید.
• بیشتر پیاده روی کنید.
واکسن آنفلوانزا برای بیماران مبتلا به سرطان؛ چه زمانی و چه نوع واکسنی مناسب است؟
رویکرد پژوهشگران ایرانی برای درمان سرطانهای پیشرفته با هدفگیری ریزمحیط تومور
آیا پزشکی بدترین شغل دنیاست؟
آیا در سرطان پستان Luminal A میتوان رادیوتراپی را حذف کرد؟ نگاهی به نتایج مطالعه LUMINA
آیا فقط بیماران دارای ENE یا حاشیه مثبت به کمورادیوتراپی پس از جراحی نیاز دارند؟